Χρόνια πολλά και άντε γεια
Κύριε πρόεδρε, Τώρα μπορείτε να το φωνάξετε: «Άντε γεια»! Φωνάξτε το δυνατά να σας ακούσουν όλοι! Τα… Χριστούγεννα ήρθαν από χθες για τον Θρύλο και τον κόσμο του! Τα δώρα τέλος! Ό,τι δώσαμε, δώσαμε! Από δω και πέρα ο Ολυμπιακός θα γλεντάει και οι υπόλοιποι δεν θα ξέρουν πού να κρυφτούν! Με 5 πόντους αέρα έκλεισε η ομάδα του Βαλβέρδε τον πρώτο γύρο. Έκαναν το… χειμώνα καλοκαίρι, που λέει και το τραγούδι. Πέντε βαθμοί που θα μπορούσαν εύκολα να ήταν κι 11, αν δεν είχαν έρθει τα πάνω κάτω στο ΟΑΚΑ ελέω Κάκου.
Κάποια στιγμή, όμως, το ψέμα τελειώνει! Όσες παρατάσεις κι αν δώσει κανείς στον νεκρό με τεχνητές αναπνοές, κάποια στιγμή θα ξεκαθαρίσει το τοπίο, θα αποδειχθεί με πράξεις κι όχι με λόγια ποια ομάδα παίζει μπάλα, αποπνέει υγεία και εν τέλει είναι καλύτερη σε όλα, βρε αδερφέ!
Αυτός είναι ο φετινός Ολυμπιακός. Μια ομάδα που μετράει 12 νίκες σε 15 παιχνίδια, μια ομάδα που μπαίνει πάντα πρώτη στη θέση του οδηγού, σκοράροντας στο πρώτο ημίχρονο, μια ομάδα που στα καλά της διαστήματα ο αντίπαλος παρακολουθεί και οι οπαδοί χαζεύουν!
Ένα ημίχρονο ήταν αρκετό και χθες για να «καθαριστεί» το παιχνίδι και να μπει ένα ακόμη πολύτιμο τρίποντο στο σακούλι! Κόντρα σε έναν αντίπαλο που έπαιζε την ύπαρξή του. Κόντρα σε μια ομάδα που η βαθμολογική της θέση την αδικεί. Ο Ολυμπιακός, όμως, δεν μάσησε, ούτε έδειξε διάθεση να επαναλάβει πρόσφατες… αμαρτίες.
Έπαιξε όσο έπρεπε για να πάρει τη νίκη, να ανασάνει περήφανα μόνος πρώτος και με διαφορά στην κορυφή και να αφήσει τους άλλους να… λυσσάνε από το κακό τους και να προσπαθούν να επουλώσουν τις πληγές τους.
Αυτό το παιχνίδι ήταν το μισό πρωτάθλημα για τον Ολυμπιακό και το πήρε! Σε ένα διήμερο που όσοι τον ακολουθούν στη βαθμολογία γνώρισαν οδυνηρές ήττες, οι «ερυθρόλευκοι» έδειξαν αυτό που τους κάνει μοναδικούς και κυρίαρχους εδώ και μια 15ετία στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Έδειξε το DNA του πρωταθλητή, την καρδιά που ανέκαθεν χαρακτήριζε αυτή την ομάδα και την οδήγησε σε ένα… καράβι τίτλους. Το ίδιο θα συμβεί και φέτος, όπως όλα δείχνουν, αφού και σοβαρός αντίπαλος δεν υπάρχει, αλλά και ο Ολυμπιακός δείχνει ότι πλέον πέρα από θεαματικός γίνεται και ουσιαστικός.
Το είχα γράψει και πριν από μερικές ημέρες, ότι το πρωτάθλημα δεν το κατακτά η πιο θεαματική ομάδα, αλλά η πιο μυαλωμένη. Εκείνη που γνωρίζει πώς να διαχειριστεί ένα παιχνίδι, θα εκμεταλλευθεί τις καλές στιγμές της και θα αντέξει στην πίεση του αντιπάλου.
Αυτό ακριβώς έκανε χθες ο Ολυμπιακός και κατέκτησε πανάξια τους τρεις βαθμούς. Στο τέλος της σεζόν κανείς δεν θα θυμάται ότι οι «ερυθρόλευκοι» δεν έπαιξαν σούπερ μπάλα εκτός έδρας σε αγώνες με αντιπάλους τον Πανσερραϊκό και την Καβάλα που επιβλήθηκαν όπως και χθες με 1-0.
Δεν θα θυμάται κανείς ότι το συγκρότημα του Βαλβέρδε έπαιξε χθες ωραία μπάλα για ένα ημίχρονο, στο οποίο κυριάρχησε απόλυτα, και στο δεύτερο ημίχρονο απλώς έκανε ό,τι έπρεπε για να φτάσει στο στόχο.
Αν είχε συμβεί κάτι ανάλογο και στα τρία παιχνίδια που έχασε ώς τώρα ο Ολυμπιακός, για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, ο τίτλος θα είχε απονεμηθεί από τον Δεκέμβρη, για να μην πω και ακόμη νωρίτερα.
Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, η νέα ομάδα του Ολυμπιακού, αυτή που χτίστηκε με πολύ κόπο και θυσίες το καλοκαίρι από τον Βαγγέλη Μαρινάκη και τους συνεργάτες του και στη συνέχεια από τον Ερνέστο Βαλβέρδε, στα 15παιχνίδια που έχει δώσει από το ξεκίνημα του πρωταθλήματος ήταν καλύτερη σε όλα!
Δεν βρέθηκε ούτε ένας αντίπαλος που να ορθώσει ανάστημα μεγαλύτερο από αυτό των «ερυθρολεύκων». Ακόμη και στα ματς που έχασαν οι Πειραιώτες, είναι επειδή οι ίδιοι τα έχασαν κι όχι επειδή βρέθηκε κάποιος αντίπαλος που να επιβληθεί και να κερδίσει με το σπαθί του.
Χθες ο Ολυμπιακός ήταν καταιγιστικός στο πρώτο ημίχρονο. Μπήκε δυνατά από το πρώτο λεπτό, έπαιξε κόντρα στην ψυχωμένη ΑΕΛ όπως η γάτα με το ποντίκι, πέτυχε γκολ, δημιούργησε οκτώ τελικές προσπάθειες και δέχθηκε μία από λάθος του κορυφαίου ώς εκείνο το σημείο παίκτη του, του Μέλμπεργκ που έχασε τον Κουζέν.
Ευτυχώς, σε εκείνη τη μοναδική κρίσιμη στιγμή στα καρέ των φιλοξενουμένων βρέθηκε ο Πάρντο σε ετοιμότητα και με μία επέμβαση μεγάλης κλάσης κράτησε την ομάδα του μπροστά στο σκορ. Όσο για το γκολ του Μέλμπεργκ, άσχετα αν στην εξέλιξη της φάσης η μπάλα κατέληξε στα δίχτυα από τον Κατσιαρό, ο Σουηδός λειτούργησε ως σέντερ φορ και έβαλε την ομάδα του στη θέση του οδηγού.
Ο «βράχος» του Θρύλου έδειξε σε ένα ακόμη κρίσιμο παιχνίδι ότι διαθέτει έντονη προσωπικότητα και όποτε χρειάζεται μπορεί να βοηθήσει όχι μόνο στην άμυνα, αλλά και την επίθεση.
Στο δεύτερο ημίχρονο, ο Βαλβέρδε μάζεψε περισσότερο τον Ολυμπιακό, περιόρισε τους κενούς χώρους, δεν ρίσκαρε, πιστός στο δόγμα ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Λόγω και της κόπωσης που είχαν ορισμένοι από τους άξονες της καλής παρουσίας στο πρώτο ημίχρονο, όπως οι δύο αριστεροπόδαροι Μπράβο και Ριέρα, αλλά και ο Αριέλ Ιμπαγάσα, το παιχνίδι των «ερυθρολεύκων» έγινε περισσότερο ορθολογικό και μυαλωμένο με το λιγότερο δυνατό ρίσκο.
Έχοντας, άλλωστε, 70% κατοχή στο πρώτο ημίχρονο, θα ήταν περίπου αδύνατο για μια ομάδα να συνεχίσει με τους ίδιους ρυθμούς και στο δεύτερο, από τη στιγμή που υπάρχει κι άλλη… ομάδα στο γήπεδο, η οποία έκανε τα πάντα για να ξαναμπεί στο παιχνίδι και να πάρει έστω τον ένα βαθμό.
Ακόμη και σε αυτό το διάστημα του κοντρόλ ποδοσφαίρου από τους πανάξιους πρωταθλητές χειμώνα, όχι μόνο δεν κινδύνευσαν παρά μόνο από μία κεφαλιά, αλλά δημιούργησαν προϋποθέσεις να ζευγαρώσουν τα γκολ στις φάσεις των Φουστέρ και Χολέμπας που αστόχησαν από πολύ ευνοϊκές θέσεις και φάτσα με την αντίπαλη εστία.
Σε τελική ανάλυση, ο Ολυμπιακός έκανε χθες δέκα τελικές προσπάθειες, δέχθηκε τις μισές και κέρδισε έστω με 1-0. Τι να πουν όλοι οι άλλοι που ο κάθε αντίπαλος κάνει παρέλαση ακόμη και μέσα στο σπίτι τους, όπως έκανε προχθές ο Βόλος στο ΟΑΚΑ;
Η ομάδα του Βαλβέρδε έχει δώσει φέτος 7 παιχνίδια στο «Καραϊσκάκη» και τα έχει πάρει όλα με συνοπτικές διαδικασίες. Έπαιξε άλλα 8 μακριά από την έδρα του κέρδισε τα 5 κι έχασε 3 από δικά του λάθη και όχι μόνο…
Πρώτος παντού είναι ο Θρύλος. Σε νίκες, γκολ, επίθεση, άμυνα, σε όλες τις ατομικές στατιστικές. Γι’ αυτό και βρίσκεται εκεί που βρίσκεται. Στην κορυφή με πέντε βαθμούς διαφορά, φανερά καλύτερος και αφήνει τους άλλους με τις αναμνήσεις ότι κάποια στιγμή ισοβάθμησαν μαζί του!
ΥΓ. 1: Άντε και… καλές γιορτές!
(Δημοσίευση: 19.12.10)
