Σου ’χει λάχει;
Θα σας γυρίσω λίγους μήνες πίσω. Στο καλοκαίρι του 2010.
Τότε που ο Ολυμπιακός, κατά πολλούς, διαλυόταν. Τότε που ο πιο επιτυχημένος πρόεδρος στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, ο Σωκράτης Κόκκαλης άκουγε τα εξ αμάξης, ακόμα κι από εμάς.
Θα σας γυρίσω λίγο πίσω… Τότε που η σούμα που κάναμε για τον πρόεδρο μας φαινόταν μικρή και τα θετικά του, λίγα. Αν είναι δυνατόν.
Οικονομική σωτηρία της ομάδας (από τα χρέη Κοσκωτά), ισχυρή διοίκηση μετά από πολλά χρόνια, απίστευτες μεταγραφές, οργάνωση, εξευρωπαϊσμός του συλλόγου και τελικά αμέτρητοι τίτλοι ενώ παράλληλα είχαν υλοποιηθεί και τα «άπιαστα» όνειρα του προπονητηρίου και του γηπέδου.
Όλα αυτά μας φάνηκαν τότε λίγα διότι είχαμε να θυμόμαστε μόνο το πιο πρόσφατο της κακής χρονιάς, της αποτυχίας….
Δεκαεπτά χρόνια στον Ολυμπιακό μετρήσαμε πριν, ο πρόεδρος αποφασίσει να μεταβιβάσει την ΠΑΕ στον Βαγγέλη Μαρινάκη και – ακόμα και τώρα – αν ρωτήσει κανείς έναν πιτσιρικά, θα ακούσει ότι ο Κόκκαλης ήταν αποτυχημένος !
Τέτοια ήταν η προπαγάνδα, τέτοια ήταν η παγίδα στην οποία πέσαμε όλοι οι Ολυμπιακοί, τέτοια ήταν η απαξίωση. Για τον καλύτερο πρόεδρο της ιστορίας μας!
Τώρα, που βλέπουμε τους Παναθηναϊκούς να ταλαιπωρούνται από τους μετόχους τους, μεγάλους και μικρούς, ΔΕΝ ακούω κάτι αντίστοιχο, όταν αυτοί, οι της ΠΕΚ, είχαν μία αποτυχημένη χρονιά (2008-09) και μία καλή, την περσινή, ενώ κατάφεραν να διαλύσουν την ομάδα τους μέσα σε ένα καλοκαίρι.
Τώρα, που η σήψη στο αντίπαλο στρατόπεδο έχει κτυπήσει κόκκινα, δεν βλέπω να «σταυρώνονται» ο Πατέρας ή ο Βγενόπουλος που μας έχουν σπάσει τα νεύρα στο «μένω-φεύγω» ή ακόμα και ο Γιαννακόπουλος που ζητάει πίσω κάποια ψιλά (για το πορτοφόλι του).
Η αλήθεια είναι ότι ο μόνος από τον Παναθηναϊκό που έχει ακούσει πολλά αυτά τα χρόνια είναι ο Τζίγγερ και κατ’ επέκταση όλη η οικογένεια Βαρδινογιάννη. Όχι όμως οι επίδοξοι σωτήρες σαν τον Πατέρα και τον Βγενόπουλο, αυτούς δηλαδή που στα δύσκολα ξέρουν να λένε μόνο ότι παραιτούνται…
Κάποιος κακοπροαίρετος θα έλεγε για τα ποντίκια που φεύγουν απ’το καράβι πριν βουλιάξει. Ας μην είμαστε τόσο κακοί.
Αντίστοιχα, υπάρχουν και άλλοι που διεκδικούν το Οσκαρ επιτυχίας σαν εκείνον τον τύπο που έχει στο στόμα, μόνιμα, μία ατάκα εναντίον του Ολυμπιακού.
Τον Αδαμίδη ντέ …. που από τις μεγάλες μεταγραφές και τις αλλαγές προπονητών, κατάντησε την ΑΕΚ να κινείται μόνιμα σε διψήφιο αριθμό διαφοράς από την κορυφή.
Και αυτός στο απυρόβλητο αδέρφια;;;
Ετσι, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να περιμένω να δω ΠΟΤΕ οι κάθε λογής ειδήμονες θα «σταυρώσουν» κατάλληλα κι όλους αυτούς τους δήθεν επιτυχημένους !
ΑκΑΤΟΝόΜΑSτοΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου