Αν ο Φουστέρ αστοχούσε...
Ο Ολυμπιακός δύσκολα θα έπαιρνε το τρίποντο, ο Βαλβέρδε μαζί με τον Φουστέρ θα άκουγαν εξάψαλμους, η μπάλα θα έπαιρνε και τους υπόλοιπους «που δεν έχουν ψυχή, τσαμπουκά και νοοτροπία πρωταθλητή», η ομάδα θα έμπαινε στα ρεκόρ Γκίνες με μηδέν στα τέσσερα από τη βούλα, η γκρίνια θα χυνόταν άπλετη σε πρωτοσέλιδα και blogs.
Ο Παναθηναϊκός θα ήταν ήδη (για πολλούς από εμάς) πρωταθλητής! Και τα περισσότερα απ' όσα θα ακούγονταν στην Ολυμπιακή οικογένεια για τον προπονητή και τους παίκτες θα ήταν και σωστά! Διότι, κατά την ταπεινή αιρετική μου άποψη, ο Ολυμπιακός πισωγύρισε σήμερα, έστω κι αν η μπάλα σταμάτησε επιτέλους από τη βούλα σε δίχτυα αντί για μπεκάτσες, έστω κι αν πήρε τρεις πόντους στην Καβάλα αντί για μηδέν στο ΟΑΚΑ.
Αν ο Ντουντού είχε βάλει το πέναλτι στην ΑΕΚ, ο Ολυμπιακός δύσκολα θα σταματούσε κάτω από τρία και όλη η λογική και η φιλοσοφία Βαλβέρδε θα είχε προχωρήσει και δεν θα είχε φράξει στην πίεση για την κατάκτηση του αποτελέσματος και όσα είδαμε απόψε μετά το 0-1. Με την ομάδα να μην μπορεί να κάνει φάση, την πίεση να έχει βαρύνει πόδια και να οδηγεί σε πρωτοφανείς γκάφες στο επιθετικό παιχνίδι και την Καβάλα να πρωταγωνιστεί στο γήπεδο, δίχως μάλιστα τους καλύτερους παίκτες της.
Θα ήμουν ακόμη περισσότερο σφιγμένος για αυτό το συμβιβαστικό πρόσωπο που έδειξε ο προπονητής και η ομάδα στο ματς της Καβάλας και στο κυνήγι του αποτελέσματος, με τρόπο παιχνιδιού αντισυμβατικό με τη φιλοσοφία αυτού του προπονητή και αυτής της φετινής ομάδας. Ευτυχώς, όμως, με την επιλογή του Φουστέρ για την εκτέλεση του πέναλτι, ο Βαλβέρδε έδειξε ότι αντέχει ακόμη. Άλλος στη θέση του δεν θα τολμούσε να πάρει τέτοιο ρίσκο και να δώσει την ευθύνη σε έναν παίκτη για τον οποίο τόσο πολύ έχει κατηγορηθεί για εμμονές και κολλήματα.
Εάν αυτός ο Ολυμπιακός που πάει να δημιουργηθεί φέτος, ο σύγχρονος, ο μοντέρνος και ο θεαματικός, πρέπει να υποβιβαστεί σε Παναθηναϊκό για να του πάρει το πρωτάθλημα με μαγκιά, ψυχή και...ψυχοφθόρο παιχνίδι, εγώ (θα τον πανηγυρίσω τον τίτλο αλλά) γεμάτος δεν θα είμαι. Γεμάτος θα είμαι όταν η ομάδα θα βελτιώνει αυτό το στιλ παιχνιδιού που ξεκίνησε να παίζει φέτος και θα κερδίζει τις Καβάλες, τις ΑΕΚ και τους Παναθηναϊκούς με πολλές φάσεις και γκολάκια κι όχι με τάκλιν αυτοθυσίας του Ουρτάδο στην μικρή περιοχή, στο ενενηνταφεύγα.
Εδώ οι άλλοι έφεραν ξανά την...Μπαρτσελόνα στο ΟΑΚΑ το Σάββατο. Με τη στολή του Πανσερραϊκού, που, αν τον άφηνε ο Μάνταλος και αν ήταν λίγο πιο εύστοχος, θα είχε περάσει με τεσσάρα. Ο Σουμπίνιο ήταν Ινιέστα, ο Μπέλιτς Πέδρο κι ο Γεωργιάδης Μέσι. Η κατοχή είχε φτάσει στο 30-70 με τις Σέρρες στην έδρα τους. Μ΄αυτούς θα συγκρίνω τον Ολυμπιακό που έχω δει φέτος στο γήπεδο, τον Ολυμπιακό που ονειρεύομαι ακόμη καλύτερο και σίγουρα όχι αυτόν που είδα απόψε στην Καβάλα; Κι ας νίκησε...
Χρήστος Μεγγλίδης
http://www.redplanet.gr/Editorial/Xristos_Megglidis/an-o-foyster-astoxouse.700041.html
Αν ο Ντουντού είχε βάλει το πέναλτι στην ΑΕΚ, ο Ολυμπιακός δύσκολα θα σταματούσε κάτω από τρία και όλη η λογική και η φιλοσοφία Βαλβέρδε θα είχε προχωρήσει και δεν θα είχε φράξει στην πίεση για την κατάκτηση του αποτελέσματος και όσα είδαμε απόψε μετά το 0-1. Με την ομάδα να μην μπορεί να κάνει φάση, την πίεση να έχει βαρύνει πόδια και να οδηγεί σε πρωτοφανείς γκάφες στο επιθετικό παιχνίδι και την Καβάλα να πρωταγωνιστεί στο γήπεδο, δίχως μάλιστα τους καλύτερους παίκτες της.
Θα ήμουν ακόμη περισσότερο σφιγμένος για αυτό το συμβιβαστικό πρόσωπο που έδειξε ο προπονητής και η ομάδα στο ματς της Καβάλας και στο κυνήγι του αποτελέσματος, με τρόπο παιχνιδιού αντισυμβατικό με τη φιλοσοφία αυτού του προπονητή και αυτής της φετινής ομάδας. Ευτυχώς, όμως, με την επιλογή του Φουστέρ για την εκτέλεση του πέναλτι, ο Βαλβέρδε έδειξε ότι αντέχει ακόμη. Άλλος στη θέση του δεν θα τολμούσε να πάρει τέτοιο ρίσκο και να δώσει την ευθύνη σε έναν παίκτη για τον οποίο τόσο πολύ έχει κατηγορηθεί για εμμονές και κολλήματα.
Εάν αυτός ο Ολυμπιακός που πάει να δημιουργηθεί φέτος, ο σύγχρονος, ο μοντέρνος και ο θεαματικός, πρέπει να υποβιβαστεί σε Παναθηναϊκό για να του πάρει το πρωτάθλημα με μαγκιά, ψυχή και...ψυχοφθόρο παιχνίδι, εγώ (θα τον πανηγυρίσω τον τίτλο αλλά) γεμάτος δεν θα είμαι. Γεμάτος θα είμαι όταν η ομάδα θα βελτιώνει αυτό το στιλ παιχνιδιού που ξεκίνησε να παίζει φέτος και θα κερδίζει τις Καβάλες, τις ΑΕΚ και τους Παναθηναϊκούς με πολλές φάσεις και γκολάκια κι όχι με τάκλιν αυτοθυσίας του Ουρτάδο στην μικρή περιοχή, στο ενενηνταφεύγα.
Εδώ οι άλλοι έφεραν ξανά την...Μπαρτσελόνα στο ΟΑΚΑ το Σάββατο. Με τη στολή του Πανσερραϊκού, που, αν τον άφηνε ο Μάνταλος και αν ήταν λίγο πιο εύστοχος, θα είχε περάσει με τεσσάρα. Ο Σουμπίνιο ήταν Ινιέστα, ο Μπέλιτς Πέδρο κι ο Γεωργιάδης Μέσι. Η κατοχή είχε φτάσει στο 30-70 με τις Σέρρες στην έδρα τους. Μ΄αυτούς θα συγκρίνω τον Ολυμπιακό που έχω δει φέτος στο γήπεδο, τον Ολυμπιακό που ονειρεύομαι ακόμη καλύτερο και σίγουρα όχι αυτόν που είδα απόψε στην Καβάλα; Κι ας νίκησε...
Χρήστος Μεγγλίδης
http://www.redplanet.gr/Editorial/Xristos_Megglidis/an-o-foyster-astoxouse.700041.html
