ΛΟΓΩ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΛΟΓΩΝ ΤΟ BLOG ΜΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ !!! ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟ ΔΥΝΑΤΟ !!!
Σάββατο 12 Φεβρουαρίου 2011
Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2011
ΑΔΕΛΦΙΑ ΖΕΙΤΕ !!! ΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΤΕ !!!
ΕΙΣΤΕ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΕΔΩ ΜΑΖΙ ΜΑΣ !!!
ΑΔΕΛΦΙΑ ΖΕΙΤΕ !!!
ΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΤΕ !!!
Πέμπτη 27 Ιανουαρίου 2011
ΣΤΕΛΙΟΣ ΠΟΤΗΡΑΚΗΣ - www.sportaction.gr
Φάκελος Ριέρα
Επειδή ο Αμερικανός ήρθε με ένα συμβόλαιο εξωφρενικό, πολλοί (όχι και τόσο… σχετικοί με το μπάσκετ) περίμεναν ότι θα βάζει μέσο όρο 60 πόντους με καμία 20αριά καρφώματα ανά παιχνίδι… Έτσι και ο Ισπανός… Κόστισε τόσο; Ε, δεν πρέπει να κάνει 32 επελάσεις, 5 ασίστ και 3 γκολ ανά παιχνίδι;
Χρησιμοποιώ, προφανώς, την υπερβολή για να τονίσω ότι είναι ίδιον του Έλληνα φιλάθλου να έχει αυξημένες απαιτήσεις που πολλές φορές γίνονται και παράλογες. Είναι σίγουρο ότι ο Ριέρα μπορεί να αποδώσει ακόμη καλύτερα, το ξέρει (και το λέει) και ο ίδιος, το ξέρει (και το λέει) και ο Βαλβέρδε.
Αλλο, όμως, αυτό και άλλο το να νομίζουν κάποιοι ότι η μέχρι τώρα παρουσία του στον Ολυμπιακό είναι απογοητευτική. Και κάπου εδώ, θα επικαλεστώ τη βοήθεια των αριθμών που μπορεί να μην αποτυπώνουν τακουνάκια και θέαμα, αποτυπώνουν όμως την ουσία. Και σε μια ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό, η ουσία μετράει.
Ο Ριέρα, λοιπόν, έχει αγωνιστεί σε 17 από τα 19 παιχνίδια των ερυθρολεύκων στο πρωτάθλημα και έχει σημειώσει 6 γκολ (τρίτος σκόρερ) ενώ έχει μοιράσει 5 ασίστ (πρώτος στον σχετικό στατιστικό τομέα). Έχει 24 εύστοχα γεμίσματα και 144 πάσες και είναι δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον «ειδικό», Αριελ Ιμπαγάσα.
Μιλάμε, λοιπόν, για ένα… παλτό ή για ένα υπερπολύτιμο εργαλείο της ενδεκάδας του Ολυμπιακού; Μήπως ο Βαλβέρδε δε τον βάζει γιατί είναι… πατριωτάκια αλλά γιατί του κάνει τη δουλειά του;
Τι λείπει από τον Ριέρα; Να του βγουν κάποιες προσωπικές ενέργειες (όπως μία φάση με τον ΠΑΟΚ που άφησε το γήπεδο με το στόμα ανοικτό) ώστε να κερδίσει το κοινό του Ολυμπιακού που εδώ και χρόνια λάτρευε εύκολα τους… τακουνάκηδες και δύσκολα τους εργάτες πολυτελείας …
Μια διευκρίνιση μόνο: Τα βίντεο με τον Ριέρα που βλέπατε στο You Tube το καλοκαίρι και τον χαζεύατε, δεν ήταν από ΕΝΑ παιχνίδι!
Στέλιος Ποτηράκης potirakis@sportaction.gr
Σ. Ποτηράκης 27/01/2011 08:18:03
Το καλοκαίρι ήρθε στην Ελλάδα προκαλώντας φρενίτιδα ενθουσιασμού στους φίλους του Ολυμπιακού και αποτέλεσε την πρώτη μεγάλη μεταγραφή της εποχής Μαρινάκη. Λίγους μήνες μετά και στο «Καραϊσκάκης» η δυσφορία γίνεται έντονη κάθε φορά που κάνει κάποιο λάθος.
Ο λόγος, βέβαια, για τον Αλμπερτ Ριέρα ο οποίος έχει μάλλον απογοητεύσει τη μεγαλύτερη μερίδα των «ερυθρόλευκων» οπαδών… Δικαίως; Μάλλον όχι… Θεωρώ και το είπα και σε έναν φίλο στη κουβέντα που είχαμε την Τρίτη ζωντανά στο Sportaction (επ ευκαιρίας, πολλά ευχαριστώ για τη συμμετοχή και το ενδιαφέρον, θα το καθιερώσουμε!) ότι ο Ριέρα μοιάζει με τον Τζος Τσίλντρες!Επειδή ο Αμερικανός ήρθε με ένα συμβόλαιο εξωφρενικό, πολλοί (όχι και τόσο… σχετικοί με το μπάσκετ) περίμεναν ότι θα βάζει μέσο όρο 60 πόντους με καμία 20αριά καρφώματα ανά παιχνίδι… Έτσι και ο Ισπανός… Κόστισε τόσο; Ε, δεν πρέπει να κάνει 32 επελάσεις, 5 ασίστ και 3 γκολ ανά παιχνίδι;
Χρησιμοποιώ, προφανώς, την υπερβολή για να τονίσω ότι είναι ίδιον του Έλληνα φιλάθλου να έχει αυξημένες απαιτήσεις που πολλές φορές γίνονται και παράλογες. Είναι σίγουρο ότι ο Ριέρα μπορεί να αποδώσει ακόμη καλύτερα, το ξέρει (και το λέει) και ο ίδιος, το ξέρει (και το λέει) και ο Βαλβέρδε.
Αλλο, όμως, αυτό και άλλο το να νομίζουν κάποιοι ότι η μέχρι τώρα παρουσία του στον Ολυμπιακό είναι απογοητευτική. Και κάπου εδώ, θα επικαλεστώ τη βοήθεια των αριθμών που μπορεί να μην αποτυπώνουν τακουνάκια και θέαμα, αποτυπώνουν όμως την ουσία. Και σε μια ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό, η ουσία μετράει.
Ο Ριέρα, λοιπόν, έχει αγωνιστεί σε 17 από τα 19 παιχνίδια των ερυθρολεύκων στο πρωτάθλημα και έχει σημειώσει 6 γκολ (τρίτος σκόρερ) ενώ έχει μοιράσει 5 ασίστ (πρώτος στον σχετικό στατιστικό τομέα). Έχει 24 εύστοχα γεμίσματα και 144 πάσες και είναι δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον «ειδικό», Αριελ Ιμπαγάσα.
Μιλάμε, λοιπόν, για ένα… παλτό ή για ένα υπερπολύτιμο εργαλείο της ενδεκάδας του Ολυμπιακού; Μήπως ο Βαλβέρδε δε τον βάζει γιατί είναι… πατριωτάκια αλλά γιατί του κάνει τη δουλειά του;
Τι λείπει από τον Ριέρα; Να του βγουν κάποιες προσωπικές ενέργειες (όπως μία φάση με τον ΠΑΟΚ που άφησε το γήπεδο με το στόμα ανοικτό) ώστε να κερδίσει το κοινό του Ολυμπιακού που εδώ και χρόνια λάτρευε εύκολα τους… τακουνάκηδες και δύσκολα τους εργάτες πολυτελείας …
Μια διευκρίνιση μόνο: Τα βίντεο με τον Ριέρα που βλέπατε στο You Tube το καλοκαίρι και τον χαζεύατε, δεν ήταν από ΕΝΑ παιχνίδι!
Στέλιος Ποτηράκης potirakis@sportaction.gr
ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΙΣΑΡΗΣ - www.sport24.gr
Στο ποδόσφαιρο, όπως και στη ζωή γενικότερα, τίποτα δεν είναι μια ευθεία γραμμή. Σε όλα υπάρχουν καμπύλες. Σκαμπανεβάσματα. Το «δώδεκα στα δεκατέσσερα» του Σωκράτη Κόκκαλη, ήταν η εξαίρεση στον κανόνα. Νούμερο που παραπέμπει είτε σε τριτοκοσμικά ποδοσφαιρικά χώρες τύπου - Λιθουανίας και Ζαλγκίρις, είτε σε Δυναμό Βουκουρεστίου επί υπαρκτού σοσιαλισμού και Τσαουσέσκου.
Η αυτοκρατορία, η δικτατορία Κόκκαλη δεν προέκυψε τυχαία. Ήταν προϊόν και αποτέλεσμα πολιτικών και οικονομικών συνθηκών. Ταυτόχρονα και υποκειμενικής ικανότητας στη διαχείριση των χρημάτων και της εξουσίας.
Μετά την περσινή πράσινη (όπως αποδεικνύεται) παρένθεση ποιες είναι οι πιθανότητες να παιχτεί το ίδιο έργο με διαφορετικό πρωταγωνιστή; Όχι σε βάθος 15ετίας βέβαια, αλλά τουλάχιστον για το άμεσο μέλλον.
Τα δεδομένα που έχουν δημιουργηθεί αυτό δείχνουν. Ο Ολυμπιακός είχε την τύχη στις δύσκολες αυτές συνθήκες να πέσει στην περίπτωση Μαρινάκη: ισχυρός οικονομικά, νέος σε ηλικία, με όρεξη και πάθος για τον Ολυμπιακό και το ποδόσφαιρο, με καταρχήν σωστές ποδοσφαιρικές επιλογές σε ότι έχει να κάνει με τον προπονητή και τη συγκρότηση της ομάδας το καλοκαίρι. Οι όποιες –αρκετές- εκρήξεις του δεν αναιρούν την αγωνιστική επιτυχία. Η κατάρρευση του Παναθηναϊκού έκανε για φέτος τη δουλειά σχετικά εύκολη, αλλά κανείς δεν μπορεί να παραγνωρίσει το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός έχει φτάσει σε αυτό το +7 επειδή είναι ο καλύτερος, φτιάχνοντας μάλιστα το καλοκαίρι καινούργια ομάδα.
Στις μάχες, όμως, παίζουν κι οι απέναντι. Κανείς δεν παλεύει μόνος του. Ο Παναθηναϊκός είναι η μοναδική ομάδα της Σούπερλινγκ που αυτή τη χειμερινή περίοδο δεν έκανε ούτε μια μεταγραφή. Κι όχι επειδή όπως είπε ο Φερέιρα υπάρχει εμπιστοσύνη στην ποιότητα του ρόστερ. Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε μεταβατικό στάδιο με μοναδική προοπτική την αβεβαιότητα. Το μόνο σίγουρο για αύριο είναι ότι δεν θα υπάρχει ιδιοκτήτης. Η απόφαση Τζίγγερ να περιοριστεί στο 30% (χωρίς να ασκεί διοίκηση ή να μετέχει σ΄αυτή) είναι οριστική κι αμετάκλητη. Αυτό είναι και το μοναδικό εγγυημένο ποσοστό, σχετικά με την κάλυψη των εξόδων που θα προκύψουν από το καλοκαίρι και μετά. Όλα τα άλλα επαφίενται, όπως στο τελευταίο άρθρο του Συντάγματος, στον πράσινο πατριωτισμό των Βγενόπουλου-Πατέρα και όποιου άλλου ήθελε προκύψει στην πορεία.
Η προοπτική το να γίνει ο Παναθηναϊκός, ΑΕΚ στη μετά-Ντέμη εποχή είναι παραπάνω από ορατή. Με τον Βαρδινογιάννη στο ρόλο του Παπά (με συνέπεια σε ότι έχει να κάνει με το ποσοστό του) και κάποιον πρόεδρο-διαχειριστή, που θα παίζει αλά-Αδαμίδης το ρόλο του κακού. Να κάνει περικοπές, να περιορίσει το μπάτζετ και να πάρει στην πλάτη του το βαρύ φορτίο της πώλησης του Σισέ. Ποια τύχη μπορεί να έχει μια ομάδα, μια εταιρία χωρίς αφεντικό και χωρίς την απαραίτητη ρευστότητα. Δεδομένα που δεν είναι δυνατόν να αλλάξουν στους λίγους μήνες που απομένουν μέχρι το καλοκαίρι. Στην καλύτερη περίπτωση να κάνουν πράξη οι Βγενόπουλος-Πατέρας την υπόσχεση τους, ότι θα μετέχουν στις αυξήσεις του Μετοχικού Κεφαλαίου.
Όχι, όμως, σε επίπεδο για να κάνει ο Παναθηναϊκός καμ-μπακ, αλλά για να μπορεί να λειτουργεί σαν μαγαζί. Αυτό λοιπόν, που έχει ήδη αρχίσει να φαίνεται, είναι ότι ο Μαρινάκης παίζει μόνος του, δείχνει ότι θα έχει και συνέχεια. Με μεγαλύτερο ίσως αντίπαλο για το αφεντικό του Ολυμπιακού την αλαζονεία που πάντα ελλοχεύει, όταν κάποιος σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα γίνεται τόσο πετυχημένος και τόσο ισχυρός. Οι αντικειμενικές συνθήκες, πάντως, δείχνουν ότι ο Ολυμπιακός βρίσκεται μπροστά στο ξεκίνημα ενός καινούργιου σερί.
Ο Μαρινάκης πάει για νέο σερί
Ο Κώστας Καίσαρης γράφει για τον πράσινο πατριωτισμό, την αυτοκρατορία του Κόκκαλη, τη Δυναμό του Τσαουσέσκου κι αναλύει τις συνθήκες για το αβέβαιο "αύριο" του Παναθηναϊκό και το νέο... σερί του Ολυμπιακού
Κος ΠΡΟΕΔΡΟΣ - www.gazzetta.gr
Πατέρα, τα ’μαθες τα νέα;
Πέμπτη, 27 Ιανουαρίου 2011 20:50Κύριε πρόεδρε,
Πατέρα, τα ’μαθες τα νέα;
Είναι αυτό που σας έλεγα (ευγένεια πάνω απ’ όλα), πως είναι αλλιώς να ’σαι αφεντικό αυτοδύναμο και να κάνεις ΕΣΥ παιχνίδι και άλλο να είσαι μικρομέτοχος, στη βαριά σκιά των δυνατών μετόχων.
Πατέρα, φυσικά και τα ’μαθες τα νέα και μάλιστα με οδυνηρό τρόπο. Τα ’θελες κι εσύ. Δεν έπαιξες καλά... Και πολύ φθηνή ήταν η δικαιολογία πως σε... μάλωσε ο «Πρασινοφρουρός».
Νομίζω πως άλλος σε «χαστούκισε» και μάλιστα πολύ πολύ άσχημα. Και πόνεσες πολύ, γιατί ήταν παλιός καλός φίλος. Ίσως ο καλύτερος... Ο Βαγγέλης, ξέρεις!
Πατέρα τα ’μαθες τα νέα; Θα σ’ τα πω εγώ. Δεν έφυγες, βέβαια, γιατί σε «χτύπησε» ο Πρασινοφρουρός. Αλλά γιατί είναι βαρύ το τίμημα των -7 απ’ τον Ολυμπιακό.
Κι αυτό «πονάει».
Περίμενες στήριξη, κ. Πατέρα, από αγαπημένος των οπαδών του Παναθηναϊκού, πέρασες στην αντίπερα όχθη. Αυτοί σε πέρασαν, γιατί αυτοί κι αν πονάνε απ’ το +7.
Και μάλιστα με το καλημέρα του φίλου σου στο ποδόσφαιρο. Ήττα, μεγάλη ήττα. Συντριβή. Έφυγες πριν υπάρξει Βατερλό, σωστά. Έτσι έπρεπε...
Και τώρα; Ποια κίνηση να σε φέρει πίσω...
Προσωπικά μού ήσουν... συμπαθής. Χρειάζομαι καλούς «πελάτες» γιατί τρελαίνομαι να τους πειράζω.
Και τώρα «τρελαίνομαι» γιατί σε εγκατέλειψαν αυτοί που σε έγλειφαν. ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ! Και τους αχάριστους τους ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ. Το πέρασα κι εγώ τελευταία, είμαι μαζί σου. Τουλάχιστον εμείς, είμαστε απ’ την πρώτη μέρα απέναντι!
ΦΤΑΙΣ, όμως, γιατί ο φίλος σου ο καλός σού φέρθηκε άψογα, όταν σαν ΚΑΛΟΣ «κολλητός» σε ρώτησε αν θα γυρίσεις πίσω στον ΠΑΟ. Δεν ήθελε κόντρες. Εσύ, όμως, ενώ είπες όχι, επέστρεψες...
Βέβαια, στον Ολυμπιακό σε ευγνωμονούν, γιατί αν είχες φερθεί διαφορετικά ίσως να μην είχε έρθει ποτέ ο κ. Μαρινάκης. Προσέφερες πολλά, αυτή τη φορά στους κόκκινους!
Να είστε καλά!
Με σεβασμό
ΥΓ. 1: Υπάρχει ο ακριβός. Υπάρχει και ο λογικός. Στις τιμές. Το «ματς» είναι -ΤΩΡΑ- στο 50-50. Ίδωμεν.
ΥΓ. 2: Σάντσες νομίζω, κατά 70%. Όπως λένε κάποιοι που ξέρουν...
ΚΩΣΤΑΣ ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ - www.sport-fm.gr
Ο Φουστέρ και τα βαμπίρ!
27/01/2011, 08:09
• Ο Ολυμπιακός στην Τρίπολη πράγματι ήταν πολύ διαφορετικός στο β' ημίχρονο, σε σχέση με το ξεκίνημα του αγώνα του. Και στο τέλος γύρισε αρκετά πίσω κιόλας.
• Και ναι μεν δεν είχε ευκαιρίες ο Αστέρας, αλλά μην μου πείτε ότι δεν σας πήγε η καρδιά στην Κούλουρη, όταν ο Κουκουλάκης σφύριξε εκείνο το φάουλ του Μανιάτη στον Φορτούνη στο 88ο λεπτό, ένα μέτρο έξω από την περιοχή του Πάρντο…
• Ας σκεφτούμε, όμως, την ψυχολογία των ποδοσφαιριστών του Ολυμπιακού, ακόμη ακόμη και του Βαλβέρδε. Όταν μόλις πριν τέσσερις ημέρες είχαν παίξει με τον ΠΑΟΚ, του είχαν κάνει ένα κάρο ευκαιρίες και στο 82ο λεπτό είχαν φάει ένα γκολ από πουθενά, με συνέπεια να ισοφαριστούν και τώρα να πρέπει να είναι υποχρεωμένοι για διπλό στην Τούμπα, αν θέλουν να περάσουν στα ημιτελικά…
• Υποσυνείδητα το μυαλό σου όσο το ματς προχωράει και το εύθραυστο 1-0 παραμένει, πάει στο πιο πρόσφατο σχετικό παράδειγμα. Στο τι έκανες με τον ΠΑΟΚ. Κι αυτόματα επηρεάζεσαι. Και θες πάνω απ' όλα να κρατήσεις το μηδέν…
• Βέβαια, παίζει ρόλο κι η κούραση. Μην κοροϊδευόμαστε. Δεν είδατε τι διαφορά είχε ο Φουστέρ από τους άλλους παίκτες του Ολυμπιακού; Ο Φουστέρ που δεν είχε παίξει με τον ΠΑΟΚ, σαφώς πιο ξεκούραστος, ήταν ο παίκτης-κλειδί για τη νίκη.
• Κι αποδεικνύεται ότι σε αυτό το σύστημα του Βαλβέρδε, το 4-4-1-1, είναι ο καλύτερος για τον «άσο» μπροστά από τους τέσσερις χαφ. Γιατί έχει την ικανότητα όσο κανένας άλλος να μπαίνει σφήνα στην καρδιά της αντίπαλης άμυνας.
• Όπως σκοτώνουν στα φιλμ τα βαμπίρ με μία «σφήνα» στην καρδιά(!), έτσι μπαίνει κι ο Δαβίδ και χώνεται στο κέντρο των αντίπαλων αμυνών, μεταξύ των σέντερ μπακ…
Κ. Νικολακόπουλος
ΕΥΓΕΝΙΑ ΚΟΥΝΤΟΥΡΗ - www.sport-fm.gr
Χρειάζεται τερματοφύλακα
27/01/2011, 21:29
Ο Έλληνας γκολκίπερ άφησε εποχή και κανείς δεν πρόκειται να ξεχάσει της «επικές» εμφανίσεις που έκανε, όπως για παράδειγμα αυτή με την Άρσεναλ την περασμένη σεζόν.
Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του Νικοπολίδη ήταν η σιγουριά που έδινε στην άμυνά του. Καθοδηγούσε τους αμυντικούς και εκείνοι αισθάνονταν πως ακόμα κι αν κάνουν την «γκέλα», θα καθαρίσει ο Αντώνης. Ο Νικοπολίδης ήταν ηγέτης, αλλά έφτασε το πλήρωμα του χρόνου και λογικά άφησε φέτος την θέση του κάτω από τα γκολπόστ.
Ο Πάρντο δεν είναι «κακός» τερματοφύλακας, αλλά δεν είναι και Νικοπολίδης. Θα μου πείτε «εύκολα βρίσκεις Νικοπολίδη;». Όχι. Φυσικά και δεν βρίσκεις εύκολα έναν τερματοφύλακα τόσο υψηλού επιπέδου, γιατί τέτοιοι γκολκίπερ κοστίζουν ΠΟΛΥ ακριβά.
Θεωρώ όμως πως ο Ολυμπιακός θα πρέπει να έχει τα «μάτια του ανοιχτά», για κάποια ενδεχόμενη καλή περίπτωση πορτιέρο. Κατά την άποψή μου δεν πρέπει να συμβιβαστεί με αυτό που έχει, γιατί την επόμενη σεζόν όταν θα επιστρέψει και πάλι στο Τσάμπιονς Λιγκ, θα φανεί πόσο σημαντικό είναι για την ομάδα να έχει έναν πορτιέρο που μπορεί να κάνει την διαφορά.
Στους ευρωπαϊκούς αγώνες, όταν η ομάδα θα δέχεται πίεση, τότε θα γίνουν συγκρίσεις και... κρίσεις. Τότε θα βρεθούν πιθανότατα και αρκετοί «Μετά Χριστόν Προφήτες».
Για επικοινωνία με τον συντάκτη μέσω twitter: @ekountouri
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)