ΤΟ ΔΕΚΑ ΤΟ ΚΑΡΟ
Πληρώνοντας το... τίμημα της νοοτροπίας του μεγάλου!
Καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι έχουν καταφέρει να χάνουμε τα δικά μας παιχνίδια; Κανένας δεν έχει αντίρρηση σ’ αυτό, ούτε καν οι αντίπαλοι που βρήκαν την ευκαιρία να βγάλουν όλο το κόμπλεξ τους.
Αυτούς τους κατανοούμε απόλυτα γιατί οι χαρές τους είναι τόσο λίγες που αυτό έλειπε να μην τις πανηγυρίσουν, άσχετα αν δεν έχουν καμία επαφή με το πρωτάθλημα εδώ και κάτι… αιώνες. Ο Ολυμπιακός έχει δώσει ο ίδιος ενδιαφέρον στο πρωτάθλημα αφού έχει υποστεί τρεις ήττες στους αγώνες με Ηρακλή, Παναθηναϊκό και ΑΕΚ, σε παιχνίδια που είχε την απόλυτη κυριαρχία αλλά δεν το εξαργύρωσε αυτό στον αγωνιστικό χώρο. Και στα τρία ματς η διαιτησία είχε το δικό της μερίδιο συμμετοχής, σε άλλα μικρότερο, σε άλλα μεγαλύτερο. Και ο Σταθόπουλος στο Καυτανζόγλειο και ο Κάκος στο Ολυμπιακό Στάδιο (καλά, αυτόν τον ξέρουμε) αλλά και ο Σιδηρόπουλος στο ίδιο γήπεδο με την ΑΕΚ. Ούτε που μπορώ να φανταστώ τι θα έλεγαν οι Δημητριάδηδες και οι Αδαμίδηδες αν ο Ολυμπιακός είχε πετύχει γκολ τη στιγμή που θα έκαιγε στην περιοχή της ΑΕΚ ένα καπνογόνο, αλλά τελικά ο διαιτητής φαίνεται ότι …αδίκησε κιόλας τους γηπεδούχους επειδή κράτησε ένα παραπάνω λεπτό καθυστέρηση.
Πήγε να παίξει μπάλα
Για τέτοια… εύνοια μιλάμε, αλλά το ξεπερνάμε κι αυτό επειδή εμείς δεν θα γίνουμε ποτέ σαν κι αυτούς, δεν θα έχουμε τη νοοτροπία του νάνου. Υπάρχει εξήγηση για τον τρόπο που χάνει ο Ολυμπιακός αυτά τα ματς. Κατά τη δική μου ταπεινή άποψη, την οποία και θα σας παραθέσω, είναι ότι στους συγκεκριμένους αγώνες ο Ολυμπιακός ακολούθησε την τακτική της μεγάλης ομάδας και όχι της μικρής. Πήγε να παίξει την μπάλα του και όχι να υπερασπιστεί τα κεκτημένα του με ποδόσφαιρο σκοπιμότητας. Και καλά το ματς με τον Ηρακλή, το αφήνω απέξω, αλλά στα άλλα δύο ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ πήγαν και έπαιξαν ταμπούρι και όχι ο Ολυμπιακός.
Χωρίς… κλεφτοπόλεμο
Κι αυτό παρά το γεγονός ότι και ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ ήταν υποχρεωμένοι από τις συνθήκες της βαθμολογίας να βγούνε μπροστά, να ρισκάρουν και να τα παίξουν όλα για όλα προκειμένου να νικήσουν τον Ολυμπιακό. Τα κατάφεραν χωρίς να το κάνουν. Αντί, δηλαδή, ο Ολυμπιακός να παίξει με την προσοχή του στην άμυνα και να τα πάει τα παιχνίδια στην ισοπαλία, εντούτοις τα έπαιξε ανοιχτά και πήγε στο ίδιο τους το σπίτι να τους νικήσει. Δεν το κατάφερε και πλήρωσε το τίμημα επειδή έπαιξε σαν μεγάλη ομάδα. Το αν αυτό είναι σωστό ή όχι μας το δείχνει εν μέρει η βαθμολογία, αλλά θεωρώ ότι θα μας το δείξει και η συνέχεια.
(Δημοσίευση: 29.11.10)
http://www.championsday.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=33201&Itemid=59
Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010
ΚΥΡΙΕ ΠΡΟΕΔΡΕ - www.championsday.gr
Κύριε ΠΡΟΕΔΡΕ
Με νοοτροπία νικητή σε σε κάθε ματς
Κύριε πρόεδρε,
Όταν η ομάδα συνολικά είναι ΚΑΚΙΣΤΗ, είναι λάθος να εστιάζουμε σε πρόσωπα.
«ΟΚ», έγιναν λάθη. Και ατομικά. Από ΟΛΟΥΣ!
* Ο Ντουντού ήταν και κακός και μοιραίος. Και εντάξει, το πέναλτι μπορεί να χαθεί, έστω κι αν είναι απαράδεκτο για επαγγελματική ομάδα (δεν συζητάμε καν για μπάτζετ και κλάση σε τέτοιο θέμα) να μην έχει καταφέρει ώς τώρα να σκοράρει σε καμία απ’ τις τρεις ευκαιρίες που της δόθηκαν απ’ την άσπρη βούλα. Απ’ τον αρχηγό του Ολυμπιακού, όμως, περιμένεις σ’ ένα τέτοιο ματς να πάρει την ομάδα στις πλάτες του. Με τον Μάκο και τον Γκέντσογλου έπαιζε! Για τον Θεό, δηλαδή… * Ο Ουρτάδο συνεχίζει τις «χαμηλές πτήσεις» και όσο στο παιχνίδι του θυμίζει τον… Ζιλμπέρτο Σίλβα και παραπέμπει περισσότερο σε «αόρατο τοίχο», δεν μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά τον Ολυμπιακό.
* Ο Ρόμενταλ είναι ανεπίτρεπτο να μην παίρνει μια πρωτοβουλία, όταν έχει απέναντί του τον Καράμπελα. Δεν έπαιζε, δα, και με αντίπαλο τον… Μπέιλ!
Δεν έχει νόημα, ωστόσο, να συνεχίσουμε αναλύοντας τα ατομικά λάθη των ποδοσφαιριστών του Ολυμπιακού ή του Βαλβέρδε. Διότι και ο Ισπανός έκανε λάθη. Και όπως όλοι μαζί κερδίζουν, έτσι ακριβώς και όλοι μαζί χάνουν. Αυτός είναι, άλλωστε, ο ορισμός της ομάδας. Το μεγαλύτερο «θέμα» του φετινού Θρύλου, ωστόσο, έχω την εντύπωση ότι έγκειται στη νοοτροπία.
Η ομάδα δεν μπαίνει όπως πρέπει στα ματς που «καίνε», ιδιαίτερα μακριά απ’ το «Καραϊσκάκη». Διότι σ’ αυτό και με τον Άρη δημιούργησαν ένα κάρο φάσεις, ενώ και στον ΠΑΟΚ έβαλαν τρία γκολ.
Μακριά απ’ το Φάληρο, όμως, μόνο στην Ξάνθη και στο δεύτερο ημίχρονο απέναντι στον Εργοτέλη είχε ο Ολυμπιακός την αποφασιστικότητα και τη «σκληράδα» που χρειάζονται τέτοιες αναμετρήσεις. Με Ηρακλή, Παναθηναϊκό, προχθές, ακόμα και στις Σέρρες την 3η αγωνιστική, η ομάδα ήταν εντελώς διαφορετική απ’ ό,τι στο «Καραϊσκάκη»…
Στο «Καυτανζόγλειο» και απέναντι στους «πράσινους» προηγήθηκε στο σκορ, αλλά έχασε πολύ γρήγορα και εύκολα το προβάδισμα που είχε, αν και σε αμφότερες τις αναμετρήσεις η διαιτησία έπαιξε καταλυτικό ρόλο στη διαμόρφωση του αποτελέσματος.
Και προχθές η υπόδειξη του επόπτη Τάτση ήταν καθοριστική, όπως και η αμέλεια (…) του Σιδηρόπουλου να διακόψει το ματς τη στιγμή που έκαιγε ένα καπνογόνο στην περιοχή του Πάρντο. Η διαφορά των δύο ομάδων, όμως, ήταν τόσο μεγάλη, που η εν γένει εμφάνιση του Ολυμπιακού δεν δικαιολογείται…
Στο ποδόσφαιρο πολλά πράγματα είναι σχετικά, βέβαια. Διότι ΑΝ ο Μιραλάς σκόραρε στο 33’ ή ΑΝ ο Ντουντού έβαζε το πέναλτι, το πιθανότερο είναι ότι η ΑΕΚ θα μετρούσε στη συνέχεια όσα κι ο… ΠΑΟΚ μία εβδομάδα νωρίτερα. Με τις υποθέσεις δεν γίνεται δουλειά, όμως. Και η πραγματικότητα είναι ότι σ’ ένα ακόμα εκτός έδρας παιχνίδι, ο Ολυμπιακός δεν ήταν αυτός που έπρεπε…
Ίσως οι καλοπληρωμένοι παίκτες δεν έχουν κατανοήσει πως κάθε αγώνας είναι ΤΕΛΙΚΟΣ. Ίσως δεν έχουν καταλάβει πως δεν υπάρχουν φιλικά ματς για τον Ολυμπιακό, ούτε υπάρχει περίπτωση εκείνοι να συναντήσουν… μαρμαρωμένους αντιπάλους, όπως κάτι άλλοι. Θα το κατάλαβαν στο Παγκρήτιο πολύ καλά.
Όταν, όμως, παίζεις απέναντι σε όλους και όλα, όταν έχεις ν’ αντιμετωπίσεις «παραρτήματα», συνεταιράκια, ύποπτα σφυρίγματα και σημαιάκια που μοιάζουν με λαιμητόμους, τότε θα πρέπει κι εσύ να μπαίνεις στον αγωνιστικό χώρο με το… μαχαίρι στα δόντια!
Ειδάλλως, η εμφάνιση με την ΑΕΚ δεν θα αποτελεί εξαίρεση. Θα τείνει να γίνει κανόνας…
Με σεβασμό
ΥΓ. 1: Τελικά, η προπαγάνδα και οι πιέσεις που ασκήθηκαν για τον Παμπορίδη έπιασαν τόπο. Έχουν ακόμα παράπονα τα «πράσινα»… παπαγαλάκια;
ΥΓ. 2: Το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός έχει δύο ήττες φέτος στα ντέρμπι δείχνει το… δρόμο για τις μεταγραφές του Γενάρη και του καλοκαιριού. Η ομάδα παίζει μακράν του δεύτερου το καλύτερο ποδόσφαιρο, αλλά αυτό δεν φτάνει. Υπάρχει και το πρεστίζ και αυτό έχει πιάσει λίμιτ ντάουν μετά τις ήττες στο ΟΑΚΑ τον τελευταίο μήνα. Τι έχω διαπιστώσει εγώ; Ότι λείπει το νεύρο μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Πολλά τα χαϊδεμένα αυτάκια και καθόλου τσαμπουκάς. Ένας παίκτης που θα τραβάει την ομάδα στα δύσκολα είναι επιβεβλημένος, νομίζω, για να υπάρξει η ισορροπία στην ψυχοσύνθεση του ρόστερ. Αυτοί που πρέπει να καταλάβουν τι ακριβώς λέω πίσω από το προφανές, καταλαβαίνουν και με το παραπάνω.
ΥΓ. 3: Χρειάζονται ένα γερό ταρακούνημα οι παίκτες του Ολυμπιακού, καθώς μερικοί ειδικά βάζουν τον εαυτό τους πάνω από την ομάδα κι αυτό πρέπει να κοπεί μαχαίρι. Το ρόστερ, όμως, πρέπει να στηριχθεί πάση θυσία και θέλω να ελπίζω πως γίνομαι κατανοητός…
ΥΓ. 4: Κάποιοι που προφανώς θέλουν ο Ολυμπιακός να βρίσκεται συνεχώς σε αναζήτηση προπονητή, ξεκίνησαν και πάλι τις γκρίνιες για τον Βαλβέρδε. Αλάνθαστος δεν είναι ο Ισπανός, αλλά πρόβλημα προπονητή ο Ολυμπιακός δεν έχει. Δεν μπορεί να φταίει ο προπονητής επειδή κάποιοι βάζουν την προσωπική τους προβολή πάνω από την ομάδα ή επειδή κάποιοι μαρκάρουν με τα μάτια… ΕΛΕΟΣ!
ΥΓ. 5: Το παιχνίδι στην Καβάλα είναι πλέον χωρίς γυρισμό. Κι αυτό θέλω να ελπίζω ότι το έχουν καταλάβει στο Ρέντη…
ΥΓ. 6: Για όσα έγιναν στο ΟΑΚΑ θα ασχοληθεί κανένας εισαγγελέας ή μόνο στο Καραϊσκάκη ξέρουν να έρχονται δυο-δυο; Απλώς ρωτάω…
ΥΓ. 7: Πόσο προφητικός αποδείχθηκε τελικά εκείνος ο πρωτοσέλιδος τίτλος του «Π» για τα «συνεταιράκια». Πλέον μέχρι και οι δικοί τους έχουν καταλάβει τι «παίζεται»…
ΥΓ. 8: Στα… πέναλτι έχει κάνει και τις 3 ήττες του στο φετινό πρωτάθλημα ο Ολυμπιακός. Από πέναλτι του Μάρα δέχτηκε το πρώτο γκολ στην πρεμιέρα από τον Ηρακλή κι έχασε με 2-1. Από πέναλτι του Σισέ ήρθε το 2-1 στο ΟΑΚΑ με τον Παναθηναϊκό. Κι από το χαμένο πέναλτι του Ντουντού ουσιαστικά σημειώθηκε η ήττα από την ΑΕΚ. Αν είχε σκοράρει ο Βραζιλιάνος, δεν θα έχανε ο Ολυμπιακός. Γενικά τον κυνηγάει η… κατάρα των πέναλτι. Το προχτεσινό ήταν το τρίτο χαμένο σε ισάριθμα πέναλτι που έχουν κερδίσει φέτος οι «ερυθρόλευκοι». Τις 2 πρώτες φορές δεν στοίχισαν οι απώλειες, του Ριέρα στο 3-1 επί του Ολυμπιακού Βόλου και του Ιμπαγάσα στο 1-0 κατά του Άρη. Η Τρίτη, όμως, ήταν η …. φαρμακερή.
ΥΓ. 9: Αυτά!
(Δημοσίευση: 29.11.10)
http://www.championsday.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=33197&Itemid=37
Με νοοτροπία νικητή σε σε κάθε ματς
Κύριε πρόεδρε,
Όταν η ομάδα συνολικά είναι ΚΑΚΙΣΤΗ, είναι λάθος να εστιάζουμε σε πρόσωπα.
«ΟΚ», έγιναν λάθη. Και ατομικά. Από ΟΛΟΥΣ!
* Ο Ντουντού ήταν και κακός και μοιραίος. Και εντάξει, το πέναλτι μπορεί να χαθεί, έστω κι αν είναι απαράδεκτο για επαγγελματική ομάδα (δεν συζητάμε καν για μπάτζετ και κλάση σε τέτοιο θέμα) να μην έχει καταφέρει ώς τώρα να σκοράρει σε καμία απ’ τις τρεις ευκαιρίες που της δόθηκαν απ’ την άσπρη βούλα. Απ’ τον αρχηγό του Ολυμπιακού, όμως, περιμένεις σ’ ένα τέτοιο ματς να πάρει την ομάδα στις πλάτες του. Με τον Μάκο και τον Γκέντσογλου έπαιζε! Για τον Θεό, δηλαδή… * Ο Ουρτάδο συνεχίζει τις «χαμηλές πτήσεις» και όσο στο παιχνίδι του θυμίζει τον… Ζιλμπέρτο Σίλβα και παραπέμπει περισσότερο σε «αόρατο τοίχο», δεν μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά τον Ολυμπιακό.
* Ο Ρόμενταλ είναι ανεπίτρεπτο να μην παίρνει μια πρωτοβουλία, όταν έχει απέναντί του τον Καράμπελα. Δεν έπαιζε, δα, και με αντίπαλο τον… Μπέιλ!
Δεν έχει νόημα, ωστόσο, να συνεχίσουμε αναλύοντας τα ατομικά λάθη των ποδοσφαιριστών του Ολυμπιακού ή του Βαλβέρδε. Διότι και ο Ισπανός έκανε λάθη. Και όπως όλοι μαζί κερδίζουν, έτσι ακριβώς και όλοι μαζί χάνουν. Αυτός είναι, άλλωστε, ο ορισμός της ομάδας. Το μεγαλύτερο «θέμα» του φετινού Θρύλου, ωστόσο, έχω την εντύπωση ότι έγκειται στη νοοτροπία.
Η ομάδα δεν μπαίνει όπως πρέπει στα ματς που «καίνε», ιδιαίτερα μακριά απ’ το «Καραϊσκάκη». Διότι σ’ αυτό και με τον Άρη δημιούργησαν ένα κάρο φάσεις, ενώ και στον ΠΑΟΚ έβαλαν τρία γκολ.
Μακριά απ’ το Φάληρο, όμως, μόνο στην Ξάνθη και στο δεύτερο ημίχρονο απέναντι στον Εργοτέλη είχε ο Ολυμπιακός την αποφασιστικότητα και τη «σκληράδα» που χρειάζονται τέτοιες αναμετρήσεις. Με Ηρακλή, Παναθηναϊκό, προχθές, ακόμα και στις Σέρρες την 3η αγωνιστική, η ομάδα ήταν εντελώς διαφορετική απ’ ό,τι στο «Καραϊσκάκη»…
Στο «Καυτανζόγλειο» και απέναντι στους «πράσινους» προηγήθηκε στο σκορ, αλλά έχασε πολύ γρήγορα και εύκολα το προβάδισμα που είχε, αν και σε αμφότερες τις αναμετρήσεις η διαιτησία έπαιξε καταλυτικό ρόλο στη διαμόρφωση του αποτελέσματος.
Και προχθές η υπόδειξη του επόπτη Τάτση ήταν καθοριστική, όπως και η αμέλεια (…) του Σιδηρόπουλου να διακόψει το ματς τη στιγμή που έκαιγε ένα καπνογόνο στην περιοχή του Πάρντο. Η διαφορά των δύο ομάδων, όμως, ήταν τόσο μεγάλη, που η εν γένει εμφάνιση του Ολυμπιακού δεν δικαιολογείται…
Στο ποδόσφαιρο πολλά πράγματα είναι σχετικά, βέβαια. Διότι ΑΝ ο Μιραλάς σκόραρε στο 33’ ή ΑΝ ο Ντουντού έβαζε το πέναλτι, το πιθανότερο είναι ότι η ΑΕΚ θα μετρούσε στη συνέχεια όσα κι ο… ΠΑΟΚ μία εβδομάδα νωρίτερα. Με τις υποθέσεις δεν γίνεται δουλειά, όμως. Και η πραγματικότητα είναι ότι σ’ ένα ακόμα εκτός έδρας παιχνίδι, ο Ολυμπιακός δεν ήταν αυτός που έπρεπε…
Ίσως οι καλοπληρωμένοι παίκτες δεν έχουν κατανοήσει πως κάθε αγώνας είναι ΤΕΛΙΚΟΣ. Ίσως δεν έχουν καταλάβει πως δεν υπάρχουν φιλικά ματς για τον Ολυμπιακό, ούτε υπάρχει περίπτωση εκείνοι να συναντήσουν… μαρμαρωμένους αντιπάλους, όπως κάτι άλλοι. Θα το κατάλαβαν στο Παγκρήτιο πολύ καλά.
Όταν, όμως, παίζεις απέναντι σε όλους και όλα, όταν έχεις ν’ αντιμετωπίσεις «παραρτήματα», συνεταιράκια, ύποπτα σφυρίγματα και σημαιάκια που μοιάζουν με λαιμητόμους, τότε θα πρέπει κι εσύ να μπαίνεις στον αγωνιστικό χώρο με το… μαχαίρι στα δόντια!
Ειδάλλως, η εμφάνιση με την ΑΕΚ δεν θα αποτελεί εξαίρεση. Θα τείνει να γίνει κανόνας…
Με σεβασμό
ΥΓ. 1: Τελικά, η προπαγάνδα και οι πιέσεις που ασκήθηκαν για τον Παμπορίδη έπιασαν τόπο. Έχουν ακόμα παράπονα τα «πράσινα»… παπαγαλάκια;
ΥΓ. 2: Το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός έχει δύο ήττες φέτος στα ντέρμπι δείχνει το… δρόμο για τις μεταγραφές του Γενάρη και του καλοκαιριού. Η ομάδα παίζει μακράν του δεύτερου το καλύτερο ποδόσφαιρο, αλλά αυτό δεν φτάνει. Υπάρχει και το πρεστίζ και αυτό έχει πιάσει λίμιτ ντάουν μετά τις ήττες στο ΟΑΚΑ τον τελευταίο μήνα. Τι έχω διαπιστώσει εγώ; Ότι λείπει το νεύρο μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Πολλά τα χαϊδεμένα αυτάκια και καθόλου τσαμπουκάς. Ένας παίκτης που θα τραβάει την ομάδα στα δύσκολα είναι επιβεβλημένος, νομίζω, για να υπάρξει η ισορροπία στην ψυχοσύνθεση του ρόστερ. Αυτοί που πρέπει να καταλάβουν τι ακριβώς λέω πίσω από το προφανές, καταλαβαίνουν και με το παραπάνω.
ΥΓ. 3: Χρειάζονται ένα γερό ταρακούνημα οι παίκτες του Ολυμπιακού, καθώς μερικοί ειδικά βάζουν τον εαυτό τους πάνω από την ομάδα κι αυτό πρέπει να κοπεί μαχαίρι. Το ρόστερ, όμως, πρέπει να στηριχθεί πάση θυσία και θέλω να ελπίζω πως γίνομαι κατανοητός…
ΥΓ. 4: Κάποιοι που προφανώς θέλουν ο Ολυμπιακός να βρίσκεται συνεχώς σε αναζήτηση προπονητή, ξεκίνησαν και πάλι τις γκρίνιες για τον Βαλβέρδε. Αλάνθαστος δεν είναι ο Ισπανός, αλλά πρόβλημα προπονητή ο Ολυμπιακός δεν έχει. Δεν μπορεί να φταίει ο προπονητής επειδή κάποιοι βάζουν την προσωπική τους προβολή πάνω από την ομάδα ή επειδή κάποιοι μαρκάρουν με τα μάτια… ΕΛΕΟΣ!
ΥΓ. 5: Το παιχνίδι στην Καβάλα είναι πλέον χωρίς γυρισμό. Κι αυτό θέλω να ελπίζω ότι το έχουν καταλάβει στο Ρέντη…
ΥΓ. 6: Για όσα έγιναν στο ΟΑΚΑ θα ασχοληθεί κανένας εισαγγελέας ή μόνο στο Καραϊσκάκη ξέρουν να έρχονται δυο-δυο; Απλώς ρωτάω…
ΥΓ. 7: Πόσο προφητικός αποδείχθηκε τελικά εκείνος ο πρωτοσέλιδος τίτλος του «Π» για τα «συνεταιράκια». Πλέον μέχρι και οι δικοί τους έχουν καταλάβει τι «παίζεται»…
ΥΓ. 8: Στα… πέναλτι έχει κάνει και τις 3 ήττες του στο φετινό πρωτάθλημα ο Ολυμπιακός. Από πέναλτι του Μάρα δέχτηκε το πρώτο γκολ στην πρεμιέρα από τον Ηρακλή κι έχασε με 2-1. Από πέναλτι του Σισέ ήρθε το 2-1 στο ΟΑΚΑ με τον Παναθηναϊκό. Κι από το χαμένο πέναλτι του Ντουντού ουσιαστικά σημειώθηκε η ήττα από την ΑΕΚ. Αν είχε σκοράρει ο Βραζιλιάνος, δεν θα έχανε ο Ολυμπιακός. Γενικά τον κυνηγάει η… κατάρα των πέναλτι. Το προχτεσινό ήταν το τρίτο χαμένο σε ισάριθμα πέναλτι που έχουν κερδίσει φέτος οι «ερυθρόλευκοι». Τις 2 πρώτες φορές δεν στοίχισαν οι απώλειες, του Ριέρα στο 3-1 επί του Ολυμπιακού Βόλου και του Ιμπαγάσα στο 1-0 κατά του Άρη. Η Τρίτη, όμως, ήταν η …. φαρμακερή.
ΥΓ. 9: Αυτά!
(Δημοσίευση: 29.11.10)
http://www.championsday.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=33197&Itemid=37
ΘΕΜΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ - www.championsday.gr
Ερυθρός Σταυρός
Γράφει ο Θέμος Αναστασιάδης
Ποδοσφαιρικός εγωισμός είναι να νικάς, όχι να γίνεσαι ήρωας
Πληρώνονται ακριβά. Σωστά. Έχουν συμβόλαια υπερβολικά. Δεν τα έκλεψαν. Η διοίκηση είναι συνεπής απέναντί τους. Υποχρέωσή της. Ο κόσμος τούς αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή, ακόμα και μετά την ήττα στην πρεμιέρα, ακόμα και μετά το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό. Δουλειά μας, υποχρέωσή μας, αυτό πρέπει να κάνουμε, διότι αυτό αισθανόμαστε. Όλα τα κομμάτια του παζλ βρίσκονται στη σωστή θέση, ολοκληρώνουν την αποστολή τους με συνέπεια. Όλα; Όχι ακριβώς. Δεν μας νοιάζει πόσα χρήματα βάζει στον τραπεζικό του λογαριασμό ο οποιοσδηποτε παίκτης μας. Άλλος ματώνει και γι’ αυτόν μας ενδιαφέρει. Μας ενδιαφέρει διότι είναι ένας από εμάς. Ματώνει για μια χαρά την εβδομάδα. Δεν ζητάει κανείς κάτι παραπάνω, έτσι που έγιναν τα πράγματα το καλοκαίρι, παρά μόνο εσύ που είσαι επαγγελματίας να πατάς το χορτάρι και να δίνεις τον καλύτερό σου εαυτό. Να φροντίσεις ώστε ο ΘΡΥΛΟΣ να νικάει. ΝΙΚΗ. Η μοναδική υποχρέωση για να δικαιώσεις τον τραπεζικό σου λογαριασμό είναι δύο ώρες κάθε επτά ημέρες να κάνεις αυτό που πρέπει. Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο. Δεν είναι η πιο εύκολη δουλειά, σύμφωνοι, γι’ αυτό και ο μισθός, αλλά κάνετε αυτό που για όλους εμάς είναι όνειρο. Αυτή η ονειρική δουλειά προϋποθέτει μία απλή συναίσθηση: της νίκης. Να ξέρεις και, κυρίως, να είσαι έτοιμος να κάνεις ό,τι χρειάζεται για να πάρεις τους τρεις βαθμούς, ιδιαίτερα στα δύσκολα παιχνίδια. Ακόμα και αν πρακτικά δεν είναι ντέρμπι και το είδαμε. Δεν θα ήταν περίπατος για διάφορους λόγους.
Το δίωρο αυτό δεν επιβραβεύει την επίδειξη, το ταλέντο, την καλή διάθεση. Μόνο τη νίκη. Από τη στιγμή, μάλιστα, που υποτίθεται ότι αγωνίζεσαι σε μια σκληρή έδρα, απέναντι σε παραδοσιακό αντίπαλο, δεν ζητείται ούτε το θέαμα. Ένα γκολ και τελειώσαμε. Ένα γκολ που μπορεί να έρθει από ατομική ενέργεια και καλό τελείωμα, ένα γκολ που μπορεί να έρθει από σίγουρη πάσα, ένα γκολ που μπορεί να έρθει από στημένη φάση. Υπάρχουν χιλιάδες τρόποι για να μπει η μπάλα στα δίχτυα, άλλοι πιο δύσκολοι, άλλοι ευκολότεροι. Ο μεγάλος νικητής είναι αυτός που βρίσκει τον πιο εύκολο για να πανηγυρίσει η ομάδα του. ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ Η ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ και μετά αυτός.
Ο ποδοσφαιρικός εγωισμός, Μάρκο Πάντελιτς, είναι να ανήκεις στην ομάδα η οποία πήρε τη νίκη, όχι να είσαι εσύ ο ήρωας. Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ είναι η μεγαλύτερη ομάδα στη χώρα, κι έγινε κορυφαία όχι γιατί, Μάρκο Πάντελιτς, υπήρχε ένας που έβαζε την μπάλα στα δίχτυα και άλλοι 10 κοιτούσαν. Γιατί ο ένας που σκόραρε αξιοποιούσε τη δουλειά των υπολοίπων. Δούλευε και ο ίδιος ώστε σε άλλη περίπτωση να μοιράσει την ασίστ για το γκολ. Εν κατακλείδι, για να μη σε κουράζω, επειδή σήμερα έρχεται και ο Μαρινάκης να σας θυμίσει δύο, τρεις λεπτομέρειες, χαιρόμαστε που γουστάρεις να βάζεις γκολ, να πανηγυρίζεις πωρωτικά, γουστάρουμε περισσότερο να νικάει η ομάδα. Αν δεν μπορείς να προσαρμοστείς και σε αυτό τον τομέα, όσες φανέλες και να βγάλεις, όσα γκολ και αν πετύχεις, δεν θα πιάσεις την καλή θέση στην καρδιά μας.
Ο ποδοσφαιρικός εγωισμός, Κέβιν Μιραλάς, είναι να αξιοποιείς κάθε ευκαιρία και να κάνεις το απλούστερο δυνατό. Ιδιαίτερα όταν ουσιαστικά αυτή είναι η πρώτη σου χρονιά σε μεγάλη ομάδα, απλώς στείλε την μπάλα στα δίχτυα. Όπως έκανες πριν από ένα μήνα, πριν έρθουν τα πρωτοσέλιδα και οι γκολάρες. Με τον ΠΑΟΚ δεν έβαλες καμία γκολάρα, αλλά ήταν τα πιο όμορφα γκολ της χρονιάς. Γιατί νικήσαμε σε δύσκολο αγώνα. Έχεις τη δικαιολογία ότι πρώτη φορά παίζεις σε ένα σύνολο που απαιτείται να νικάει κάθε βράδυ και αυτή η ευθύνη είναι που κάνει μεγάλους τους παίκτες. Κι επειδή είσαι μεγάλος παίκτης, αποτύπωσε στο μυαλό σου το πλασεδάκι του Σαββάτου, για να το επαναλάβεις μόνο όταν οι τρεις βαθμοί βρίσκονται ήδη στο χέρι μας.
Για όλα τα παιδιά τα οποία συνεχίζουμε να αγαπάμε και να στηρίζουμε, ποδοσφαιρικός εγωισμός είναι να καλύψετε τον Ποτουρίδη σε μια στιγμή αδυναμίας, να παίξετε άμυνα και για τον Ιμπαγάσα, όπως αυτός θα μοιράσει ασίστ προς όλους.
Και κάτι ακόμα: δεν είναι ποδοσφαιρικός εγωισμός να σημαδεύεις το δείκτη του ρολογιού επειδή χάνει ... λεπτά.
(Δημοσίευση: 29.11.10)
http://www.championsday.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=33196&Itemid=95
Γράφει ο Θέμος Αναστασιάδης
Ποδοσφαιρικός εγωισμός είναι να νικάς, όχι να γίνεσαι ήρωας
Πληρώνονται ακριβά. Σωστά. Έχουν συμβόλαια υπερβολικά. Δεν τα έκλεψαν. Η διοίκηση είναι συνεπής απέναντί τους. Υποχρέωσή της. Ο κόσμος τούς αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή, ακόμα και μετά την ήττα στην πρεμιέρα, ακόμα και μετά το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό. Δουλειά μας, υποχρέωσή μας, αυτό πρέπει να κάνουμε, διότι αυτό αισθανόμαστε. Όλα τα κομμάτια του παζλ βρίσκονται στη σωστή θέση, ολοκληρώνουν την αποστολή τους με συνέπεια. Όλα; Όχι ακριβώς. Δεν μας νοιάζει πόσα χρήματα βάζει στον τραπεζικό του λογαριασμό ο οποιοσδηποτε παίκτης μας. Άλλος ματώνει και γι’ αυτόν μας ενδιαφέρει. Μας ενδιαφέρει διότι είναι ένας από εμάς. Ματώνει για μια χαρά την εβδομάδα. Δεν ζητάει κανείς κάτι παραπάνω, έτσι που έγιναν τα πράγματα το καλοκαίρι, παρά μόνο εσύ που είσαι επαγγελματίας να πατάς το χορτάρι και να δίνεις τον καλύτερό σου εαυτό. Να φροντίσεις ώστε ο ΘΡΥΛΟΣ να νικάει. ΝΙΚΗ. Η μοναδική υποχρέωση για να δικαιώσεις τον τραπεζικό σου λογαριασμό είναι δύο ώρες κάθε επτά ημέρες να κάνεις αυτό που πρέπει. Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο. Δεν είναι η πιο εύκολη δουλειά, σύμφωνοι, γι’ αυτό και ο μισθός, αλλά κάνετε αυτό που για όλους εμάς είναι όνειρο. Αυτή η ονειρική δουλειά προϋποθέτει μία απλή συναίσθηση: της νίκης. Να ξέρεις και, κυρίως, να είσαι έτοιμος να κάνεις ό,τι χρειάζεται για να πάρεις τους τρεις βαθμούς, ιδιαίτερα στα δύσκολα παιχνίδια. Ακόμα και αν πρακτικά δεν είναι ντέρμπι και το είδαμε. Δεν θα ήταν περίπατος για διάφορους λόγους.
Το δίωρο αυτό δεν επιβραβεύει την επίδειξη, το ταλέντο, την καλή διάθεση. Μόνο τη νίκη. Από τη στιγμή, μάλιστα, που υποτίθεται ότι αγωνίζεσαι σε μια σκληρή έδρα, απέναντι σε παραδοσιακό αντίπαλο, δεν ζητείται ούτε το θέαμα. Ένα γκολ και τελειώσαμε. Ένα γκολ που μπορεί να έρθει από ατομική ενέργεια και καλό τελείωμα, ένα γκολ που μπορεί να έρθει από σίγουρη πάσα, ένα γκολ που μπορεί να έρθει από στημένη φάση. Υπάρχουν χιλιάδες τρόποι για να μπει η μπάλα στα δίχτυα, άλλοι πιο δύσκολοι, άλλοι ευκολότεροι. Ο μεγάλος νικητής είναι αυτός που βρίσκει τον πιο εύκολο για να πανηγυρίσει η ομάδα του. ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ Η ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ και μετά αυτός.
Ο ποδοσφαιρικός εγωισμός, Μάρκο Πάντελιτς, είναι να ανήκεις στην ομάδα η οποία πήρε τη νίκη, όχι να είσαι εσύ ο ήρωας. Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ είναι η μεγαλύτερη ομάδα στη χώρα, κι έγινε κορυφαία όχι γιατί, Μάρκο Πάντελιτς, υπήρχε ένας που έβαζε την μπάλα στα δίχτυα και άλλοι 10 κοιτούσαν. Γιατί ο ένας που σκόραρε αξιοποιούσε τη δουλειά των υπολοίπων. Δούλευε και ο ίδιος ώστε σε άλλη περίπτωση να μοιράσει την ασίστ για το γκολ. Εν κατακλείδι, για να μη σε κουράζω, επειδή σήμερα έρχεται και ο Μαρινάκης να σας θυμίσει δύο, τρεις λεπτομέρειες, χαιρόμαστε που γουστάρεις να βάζεις γκολ, να πανηγυρίζεις πωρωτικά, γουστάρουμε περισσότερο να νικάει η ομάδα. Αν δεν μπορείς να προσαρμοστείς και σε αυτό τον τομέα, όσες φανέλες και να βγάλεις, όσα γκολ και αν πετύχεις, δεν θα πιάσεις την καλή θέση στην καρδιά μας.
Ο ποδοσφαιρικός εγωισμός, Κέβιν Μιραλάς, είναι να αξιοποιείς κάθε ευκαιρία και να κάνεις το απλούστερο δυνατό. Ιδιαίτερα όταν ουσιαστικά αυτή είναι η πρώτη σου χρονιά σε μεγάλη ομάδα, απλώς στείλε την μπάλα στα δίχτυα. Όπως έκανες πριν από ένα μήνα, πριν έρθουν τα πρωτοσέλιδα και οι γκολάρες. Με τον ΠΑΟΚ δεν έβαλες καμία γκολάρα, αλλά ήταν τα πιο όμορφα γκολ της χρονιάς. Γιατί νικήσαμε σε δύσκολο αγώνα. Έχεις τη δικαιολογία ότι πρώτη φορά παίζεις σε ένα σύνολο που απαιτείται να νικάει κάθε βράδυ και αυτή η ευθύνη είναι που κάνει μεγάλους τους παίκτες. Κι επειδή είσαι μεγάλος παίκτης, αποτύπωσε στο μυαλό σου το πλασεδάκι του Σαββάτου, για να το επαναλάβεις μόνο όταν οι τρεις βαθμοί βρίσκονται ήδη στο χέρι μας.
Για όλα τα παιδιά τα οποία συνεχίζουμε να αγαπάμε και να στηρίζουμε, ποδοσφαιρικός εγωισμός είναι να καλύψετε τον Ποτουρίδη σε μια στιγμή αδυναμίας, να παίξετε άμυνα και για τον Ιμπαγάσα, όπως αυτός θα μοιράσει ασίστ προς όλους.
Και κάτι ακόμα: δεν είναι ποδοσφαιρικός εγωισμός να σημαδεύεις το δείκτη του ρολογιού επειδή χάνει ... λεπτά.
(Δημοσίευση: 29.11.10)
http://www.championsday.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=33196&Itemid=95
ΠΡΟΕΔΡΟΣ - www.gazzetta.gr
Πάντα πρώτο φαβορί
Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου 2010 20:22Κύριε πρόεδρε
Τι χαρά ήταν αυτή, από διάφορους τύπους που ως χθες αποθέωναν τον Βαλβέρδε και τον Ολυμπιακό!
Ποτέ τόσοι πολλοί, δεν χάρηκαν τόσο πολύ για ένα γκολ στο 90’ το οποίο προς στιγμήν «πάγωσε» και την οικονομική κρίση και τα όποια ψυχολογικά προβλήματα τους απασχολούσαν!
Χαλάλι τους αν αυτό τους κάνει καλό, αλλά έλεος, ρε 'σεις!
Υπάρχουν πολλά σημαντικότερα πράγματα στο χτίσιμο μιας νέας ομάδας από ένα αποτέλεσμα που ουσιαστικά σου ΧΑΡΙΣΕ με τα παιδαριώδη λάθη του ο αντίπαλος!
Προσπαθώ να κοιτάξω λίγο πιο μακριά απ’ τη μύτη μου κι αυτό που μπορώ να διακρίνω είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ: Βλέπω ένα νέο Ολυμπιακό στον οποίο τίποτα δεν λειτουργεί τυχαία.
*Ένας πρόεδρος είναι συνεχώς από πάνω, για ΚΑΘΕ πρόβλημα. Αφοσιωμένος 100% στην ομάδα.
*Ένας προπονητής εργάτης ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΕΤΑΙ το σύστημά του, διδάσκει αληθινό ποδόσφαιρο, πειθαρχία και αυτοματισμούς.
Δεν κολλάει ο Ισπανός, «βγάζει» και μεγάλους παίκτες (Μιραλάς...) και μικρούς-μεγάλους (Φετφατζίδης..)
Είναι τόσο μικρός ο χρόνος που χτίζεις μία νέα ομάδα κι όμως είσαι στην ΠΡΩΤΗ θέση! ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ γεγονός παρά την προσπάθεια της αντίπαλης προπαγάνδας να το υποβαθμίσει!
Ναι, μπορούσες να νικήσεις –ΤΟ ΕΙΧΕΣ- στο ΟΑΚΑ και με τον ΠΑΟ και με την ΑΕΚ.
Αδιαφόρησες, φέρθηκες ερασιτεχνικά και απλά είσαι πρώτος χάνοντας μία διαφορά πάνω από 5 πόντους!
Και τώρα, ποια είναι η πιο σωστή μέθοδος στη διαχείριση της κρίσης;
Τα πράγματα είναι απλά:
*ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ και ΗΡΕΜΙΑ
*ΠΑΘΟΣ και ΔΥΝΑΜΗ
*ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΣΜΟΣ
Και φυσικά, επειδή αρκετοί είχαν καβαλήσει το καλάμι στο Ρέντη, πάνω απ’ όλα η ΟΜΑΔΑ! Και μετά οι προσωπικές επιδιώξεις.
Ο Ολυμπιακός του κ. Μαρινάκη χτίζεται από το Α, σε χρόνο ρεκόρ. Θα υπάρξουν και θυσίες. Ως τώρα αυτό το τίμημα είναι ελάχιστο, γιατί παραμένει ΠΑΝΤΑ
ΤΟ ΦΑΒΟΡΙ για τον τίτλο!!!
Με σεβασμό
Τι χαρά ήταν αυτή, από διάφορους τύπους που ως χθες αποθέωναν τον Βαλβέρδε και τον Ολυμπιακό!
Ποτέ τόσοι πολλοί, δεν χάρηκαν τόσο πολύ για ένα γκολ στο 90’ το οποίο προς στιγμήν «πάγωσε» και την οικονομική κρίση και τα όποια ψυχολογικά προβλήματα τους απασχολούσαν!
Χαλάλι τους αν αυτό τους κάνει καλό, αλλά έλεος, ρε 'σεις!
Υπάρχουν πολλά σημαντικότερα πράγματα στο χτίσιμο μιας νέας ομάδας από ένα αποτέλεσμα που ουσιαστικά σου ΧΑΡΙΣΕ με τα παιδαριώδη λάθη του ο αντίπαλος!
Προσπαθώ να κοιτάξω λίγο πιο μακριά απ’ τη μύτη μου κι αυτό που μπορώ να διακρίνω είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ: Βλέπω ένα νέο Ολυμπιακό στον οποίο τίποτα δεν λειτουργεί τυχαία.
*Ένας πρόεδρος είναι συνεχώς από πάνω, για ΚΑΘΕ πρόβλημα. Αφοσιωμένος 100% στην ομάδα.
*Ένας προπονητής εργάτης ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΕΤΑΙ το σύστημά του, διδάσκει αληθινό ποδόσφαιρο, πειθαρχία και αυτοματισμούς.
Δεν κολλάει ο Ισπανός, «βγάζει» και μεγάλους παίκτες (Μιραλάς...) και μικρούς-μεγάλους (Φετφατζίδης..)
Είναι τόσο μικρός ο χρόνος που χτίζεις μία νέα ομάδα κι όμως είσαι στην ΠΡΩΤΗ θέση! ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ γεγονός παρά την προσπάθεια της αντίπαλης προπαγάνδας να το υποβαθμίσει!
Ναι, μπορούσες να νικήσεις –ΤΟ ΕΙΧΕΣ- στο ΟΑΚΑ και με τον ΠΑΟ και με την ΑΕΚ.
Αδιαφόρησες, φέρθηκες ερασιτεχνικά και απλά είσαι πρώτος χάνοντας μία διαφορά πάνω από 5 πόντους!
Και τώρα, ποια είναι η πιο σωστή μέθοδος στη διαχείριση της κρίσης;
Τα πράγματα είναι απλά:
*ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ και ΗΡΕΜΙΑ
*ΠΑΘΟΣ και ΔΥΝΑΜΗ
*ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΣΜΟΣ
Και φυσικά, επειδή αρκετοί είχαν καβαλήσει το καλάμι στο Ρέντη, πάνω απ’ όλα η ΟΜΑΔΑ! Και μετά οι προσωπικές επιδιώξεις.
Ο Ολυμπιακός του κ. Μαρινάκη χτίζεται από το Α, σε χρόνο ρεκόρ. Θα υπάρξουν και θυσίες. Ως τώρα αυτό το τίμημα είναι ελάχιστο, γιατί παραμένει ΠΑΝΤΑ
ΤΟ ΦΑΒΟΡΙ για τον τίτλο!!!
Με σεβασμό
ΣΤΑΥΡΟΣ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ - www.gazzetta.gr
Κοίτα τι έκανες!
Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010 03:36Το χειρότερο απ’ όλα όσα έπαθε ο Ολυμπιακός μετά τις διαδοχικές –τσάμπα- ήττες από Παναθηναϊκό και ΑΕΚ ξέρετε ποιο είναι; Πως έδωσε το δικαίωμα στους υπόλοιπους να ορθώσουν ανάστημα, να ξεχάσουν τα δικά τους προβλήματα και να νιώσουν ότι είναι κάτι περισσότερο απ’ ότι πραγματικά είναι.
Οι λάθος χειρισμοί, η αδυναμία ή η αλαζονεία να πάρει δύο παιχνίδια που είχε στο χέρι του, έφεραν τα πάνω-κάτω και φτάσαμε στο σημείο να βγάζουν όλοι γλώσσα και να χλευάζουν την ομάδα για την οποία πριν λίγες μέρες έτριβαν τα μάτια τους…
Κανείς δεν το περίμενε ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο. Τόσο στον Παναθηναϊκό όσο και στην ΑΕΚ ήξεραν καλά πριν τη σέντρα των αντίστοιχων αγώνων, ότι ο Ολυμπιακός ήταν το φαβορί. Έχασε από τον ΠΑΟ, όπως έχασε, και ξαφνικά πανηγυρίζει η ομάδα που έφτασε ασθμαίνοντας μέχρι εδώ και συνεχίζει να κερδίσει με την ψυχή στο στόμα, χωρίς να παίζει στοιχειωδώς καλό ποδόσφαιρο.
Στην Παιανία ξέχασαν γρήγορα, επειδή ο Ολυμπιακός τους έδωσε αυτό το δικαίωμα, τα δικά τους προβλήματα. Ξεχνούν ή προσπαθούν να ξεχάσουν πόσο εφιαλτικά ξεκίνησε και πόσο χειρότερη θα ήταν η σεζόν, αν έμενε το 0-1 του Μιραλάς στο ΟΑΚΑ ή έστω αν οι «ερυθρόλευκοι» δεν είχαν κάνει και δεύτερη «ευγενική χορηγία», αυτή τη φορά στην ΑΕΚ.
Όσο για τους «κιτρινόμαυρους», η σεζόν τελείωσε! Κέρδισαν τον Ολυμπιακό, θα έχουν να το συζητούν για καιρό και όλα τους τα προβλήματα, επίσης, λύθηκαν ως δια μαγείας. Ο Χιμένεθ που έχασε από τον Πανιώνιο και την Καβάλα έγινε πάλι ο «σούπερ Μανόλο» που μετά τον ΠΑΟ έδεσε "κόμπο" και τον Ολυμπιακό. Ποιος... Βαλβέρδε;
Αυτή είναι και η μεγαλύτερη ευθύνη του Ερνέστο και των παικτών του, με συνυπευθυνότητα της διοίκησης που κάπου επέτρεψε να χαθεί ο έλεγχος. Για να μην πάμε μακριά τη «βαλίτσα», ο Ολυμπιακός έκανε πάλι... μάγκες όλους τους... άλλους, και ο Ολυμπιακός από εδώ και πέρα πρέπει να «αποκαταστήσει την τάξη», όπως είχε πει πριν μερικά χρόνια και ο Πέτρος Κόκκαλης μετά από ένα 4-0 υπέρ του ΠΑΟ στο «Καραϊσκάκη».
Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, δεν έχω τίποτα με τις άλλες ομάδες. Νίκησαν τον Ολυμπιακό και, δικαίως, πανηγυρίζουν. Ξαφνικά όλοι απέκτησαν... ομαδάρες, ενώ η ομάδα που είναι πρώτη όλο αυτό το διάστημα στη βαθμολογία κι εξακολουθεί, έστω κι αν απέκτησε συγκάτοικο, χαρακτηρίζεται "της… πλάκας"!
Ας το βάλουν και αυτό στο μυαλό τους εκεί στο Ρέντη. Πως εκείνοι που αντιμετώπισαν με υπεροψία και με διάθεση να... διασύρουν στα μεταξύ τους παιχνίδια, τους κέρδισαν και βρέθηκαν ξαφνικά από πάνω! Γι’ αυτό θα πρέπει να υπάρξουν απαντήσεις. Και από τον Βαλβέρδε και από τους παίκτες. Η πλάκα τελείωσε, αλλά αυτό θα πρέπει να αποδειχθεί όχι στα λόγια, αλλά μέσα στο γήπεδο.
Οι λάθος χειρισμοί, η αδυναμία ή η αλαζονεία να πάρει δύο παιχνίδια που είχε στο χέρι του, έφεραν τα πάνω-κάτω και φτάσαμε στο σημείο να βγάζουν όλοι γλώσσα και να χλευάζουν την ομάδα για την οποία πριν λίγες μέρες έτριβαν τα μάτια τους…
Κανείς δεν το περίμενε ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο. Τόσο στον Παναθηναϊκό όσο και στην ΑΕΚ ήξεραν καλά πριν τη σέντρα των αντίστοιχων αγώνων, ότι ο Ολυμπιακός ήταν το φαβορί. Έχασε από τον ΠΑΟ, όπως έχασε, και ξαφνικά πανηγυρίζει η ομάδα που έφτασε ασθμαίνοντας μέχρι εδώ και συνεχίζει να κερδίσει με την ψυχή στο στόμα, χωρίς να παίζει στοιχειωδώς καλό ποδόσφαιρο.
Στην Παιανία ξέχασαν γρήγορα, επειδή ο Ολυμπιακός τους έδωσε αυτό το δικαίωμα, τα δικά τους προβλήματα. Ξεχνούν ή προσπαθούν να ξεχάσουν πόσο εφιαλτικά ξεκίνησε και πόσο χειρότερη θα ήταν η σεζόν, αν έμενε το 0-1 του Μιραλάς στο ΟΑΚΑ ή έστω αν οι «ερυθρόλευκοι» δεν είχαν κάνει και δεύτερη «ευγενική χορηγία», αυτή τη φορά στην ΑΕΚ.
Όσο για τους «κιτρινόμαυρους», η σεζόν τελείωσε! Κέρδισαν τον Ολυμπιακό, θα έχουν να το συζητούν για καιρό και όλα τους τα προβλήματα, επίσης, λύθηκαν ως δια μαγείας. Ο Χιμένεθ που έχασε από τον Πανιώνιο και την Καβάλα έγινε πάλι ο «σούπερ Μανόλο» που μετά τον ΠΑΟ έδεσε "κόμπο" και τον Ολυμπιακό. Ποιος... Βαλβέρδε;
Αυτή είναι και η μεγαλύτερη ευθύνη του Ερνέστο και των παικτών του, με συνυπευθυνότητα της διοίκησης που κάπου επέτρεψε να χαθεί ο έλεγχος. Για να μην πάμε μακριά τη «βαλίτσα», ο Ολυμπιακός έκανε πάλι... μάγκες όλους τους... άλλους, και ο Ολυμπιακός από εδώ και πέρα πρέπει να «αποκαταστήσει την τάξη», όπως είχε πει πριν μερικά χρόνια και ο Πέτρος Κόκκαλης μετά από ένα 4-0 υπέρ του ΠΑΟ στο «Καραϊσκάκη».
Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, δεν έχω τίποτα με τις άλλες ομάδες. Νίκησαν τον Ολυμπιακό και, δικαίως, πανηγυρίζουν. Ξαφνικά όλοι απέκτησαν... ομαδάρες, ενώ η ομάδα που είναι πρώτη όλο αυτό το διάστημα στη βαθμολογία κι εξακολουθεί, έστω κι αν απέκτησε συγκάτοικο, χαρακτηρίζεται "της… πλάκας"!
Ας το βάλουν και αυτό στο μυαλό τους εκεί στο Ρέντη. Πως εκείνοι που αντιμετώπισαν με υπεροψία και με διάθεση να... διασύρουν στα μεταξύ τους παιχνίδια, τους κέρδισαν και βρέθηκαν ξαφνικά από πάνω! Γι’ αυτό θα πρέπει να υπάρξουν απαντήσεις. Και από τον Βαλβέρδε και από τους παίκτες. Η πλάκα τελείωσε, αλλά αυτό θα πρέπει να αποδειχθεί όχι στα λόγια, αλλά μέσα στο γήπεδο.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ - www.katimagiko.gr
Ερνέστο, έκανες ντέρμπι την παραμονή σου
29.11.2010 - 21:58
Ο Ερνέστο Βαλβέρδε είναι επιλογή που πίστευε και πιστεύει ο Βαγγέλης Μαρινάκης. Σιγά το νέο, μπορεί να πει κάποιος. Ωστόσο, τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως περίμεναν οι «ερυθρόλευκοι», παρά το γεγονός ότι κρατούν ακόμη την κορυφή και είναι στο χέρι τους –με το ρόστερ που έχουν- να αφήσουν όλους τους άλλους (πολύ) πίσω.
Αυτό, βέβαια, ακούγεται οξύμωρο. Η ομάδα να πατάει στην πρώτη θέση της βαθμολογίας και από την άλλη, να μην έχουν έρθει τα πράγματα, μέχρι τώρα, όπως ακριβώς τα περιμένει και τα θέλει.
Ετσι είναι, όμως, ο Ολυμπιακός. Και κυρίως οι… αντίπαλοί του. Διότι αφενός στον Πειραιά «βολτάρει» το καλύτερο ρόστερ της Σούπερ Λίγκας, αφετέρου με αυτούς που έχουν μαζέψει οι «ανταγωνιστές», η πίεση και οι απαιτήσεις μεγαλώνουν στο Ρέντη.
Τουτέστιν, όπως κομψά είπε ο Βαγγέλης Μαρινάκης στους ποδοσφαιριστές της ομάδας, είναι αδικαιολόγητο να μην πάρουμε το πρωτάθλημα. Ο μεγαλομέτοχος των «ερυθρολεύκων» έκοψε, ως γνωστόν, το ρεπό που είχε δώσει ο Βαλβέρδε τη Δευτέρα και τους μίλησε.
Το katimagiko.gr σάς πληροφόρησε από πολύ νωρίς για ό,τι ειπώθηκε στο προπονητήριο του Ολυμπιακού. Αυτό, λοιπόν, που γίνεται αντιληπτό είναι ότι το αφεντικό έχει νεύρα. Ναι, γράψαμε ότι μίλησε σε πολύ ήρεμο τόνο. Η κίνησή του, όμως, να κάνει –έστω και διακριτικά- στην… άκρη τον προπονητή και να τους φωνάξει όλους για να τους τα πει ένα χεράκι, διότι αυτό έγινε ουσιαστικά, δεν δείχνει απάθεια, ούτε χαλαρότητα.
«Εγώ δουλεύω όλη μέρα για σας, και εσείς…» τους είπε σε ελεύθερη μετάφραση. Και αν διαβάσουμε πίσω από τις λέξεις, θα καταλάβουμε πως η επόμενη φορά που θα μιλήσει ο 43χρονος εφοπλιστής στους παίκτες, απλά θα είναι προτιμότερο να μην υπάρξει ποτέ!
Kαι δυστυχώς, είναι έτσι διαμορφωμένη η κατάσταση και μεσολάβησαν τόσα, που και να θέλεις δεν μπορείς να του ρίξεις ούτε σταγόνα υπερβολής –πόσο μάλλον άδικο.
«Είστε οι καλύτεροι» είπε και ξαναείπε και θύμισε την παροιμία «τα λέω της πεθεράς για να τ’ ακούει η νύφη». Με πιο απλά ελληνικά, «Ερνέστο, έχεις αυτούς που δεν έχεις κανείς άλλος συνάδελφός σου στην Ελλάδα. Πάρ’ το…». Ποιος μπορεί να κακολογήσει τον Μαρινάκη, βλέποντας τα χάλια του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ; Δύο ομάδες που θυμήθηκαν τα παιδικά τους χρόνια, διότι είδαν μπροστά τους τον Αγιο Βασίλη με την κόκκινη στολή. Πού να πουν ότι με αυτή την ομάδα που έχουν, κέρδισαν τον Ολυμπιακό; Στους μεν σεντράρει μέχρι και ο Τζόρβας για να βρει τον Σισέ να βάλει γκολ, επειδή καλύτερα δεν γίνεται, στους δε τα άκρα μοιάζουν με το παράλυτο ελληνικό κράτος.
Παρόλα αυτά, η ομάδα δεν έδειξε σε κανένα ντέρμπι το βασικό συστατικό της επιτυχίας όλα αυτά τα χρόνια. Πάθος, ένταση και πόδια στη φωτιά, ακόμη και στα… καπνογόνα αν χρειαστεί κύριε Ντουντού. Αυτό είναι το στοίχημα που καλείται να κερδίσει τώρα ο Ισπανός τεχνικός. Εχει ικανότητες και χρόνο. Κάποιος είπε κάποτε μια κουβέντα, την περίφημη «ψύχωση», και δεν ξανάδε το Καραϊσκάκη.
Ο Βαλβέρδε έχει στα πόδια του όλες τις προϋποθέσεις να πάρει τον τίτλο με μια σχετική άνεση και να κερδίσει τουλάχιστον το ντέρμπι της παραμονής του στο λιμάνι.
Ετσι είναι, όμως, ο Ολυμπιακός. Και κυρίως οι… αντίπαλοί του. Διότι αφενός στον Πειραιά «βολτάρει» το καλύτερο ρόστερ της Σούπερ Λίγκας, αφετέρου με αυτούς που έχουν μαζέψει οι «ανταγωνιστές», η πίεση και οι απαιτήσεις μεγαλώνουν στο Ρέντη.
Τουτέστιν, όπως κομψά είπε ο Βαγγέλης Μαρινάκης στους ποδοσφαιριστές της ομάδας, είναι αδικαιολόγητο να μην πάρουμε το πρωτάθλημα. Ο μεγαλομέτοχος των «ερυθρολεύκων» έκοψε, ως γνωστόν, το ρεπό που είχε δώσει ο Βαλβέρδε τη Δευτέρα και τους μίλησε.
Το katimagiko.gr σάς πληροφόρησε από πολύ νωρίς για ό,τι ειπώθηκε στο προπονητήριο του Ολυμπιακού. Αυτό, λοιπόν, που γίνεται αντιληπτό είναι ότι το αφεντικό έχει νεύρα. Ναι, γράψαμε ότι μίλησε σε πολύ ήρεμο τόνο. Η κίνησή του, όμως, να κάνει –έστω και διακριτικά- στην… άκρη τον προπονητή και να τους φωνάξει όλους για να τους τα πει ένα χεράκι, διότι αυτό έγινε ουσιαστικά, δεν δείχνει απάθεια, ούτε χαλαρότητα.
«Εγώ δουλεύω όλη μέρα για σας, και εσείς…» τους είπε σε ελεύθερη μετάφραση. Και αν διαβάσουμε πίσω από τις λέξεις, θα καταλάβουμε πως η επόμενη φορά που θα μιλήσει ο 43χρονος εφοπλιστής στους παίκτες, απλά θα είναι προτιμότερο να μην υπάρξει ποτέ!
Kαι δυστυχώς, είναι έτσι διαμορφωμένη η κατάσταση και μεσολάβησαν τόσα, που και να θέλεις δεν μπορείς να του ρίξεις ούτε σταγόνα υπερβολής –πόσο μάλλον άδικο.
«Είστε οι καλύτεροι» είπε και ξαναείπε και θύμισε την παροιμία «τα λέω της πεθεράς για να τ’ ακούει η νύφη». Με πιο απλά ελληνικά, «Ερνέστο, έχεις αυτούς που δεν έχεις κανείς άλλος συνάδελφός σου στην Ελλάδα. Πάρ’ το…». Ποιος μπορεί να κακολογήσει τον Μαρινάκη, βλέποντας τα χάλια του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ; Δύο ομάδες που θυμήθηκαν τα παιδικά τους χρόνια, διότι είδαν μπροστά τους τον Αγιο Βασίλη με την κόκκινη στολή. Πού να πουν ότι με αυτή την ομάδα που έχουν, κέρδισαν τον Ολυμπιακό; Στους μεν σεντράρει μέχρι και ο Τζόρβας για να βρει τον Σισέ να βάλει γκολ, επειδή καλύτερα δεν γίνεται, στους δε τα άκρα μοιάζουν με το παράλυτο ελληνικό κράτος.
Παρόλα αυτά, η ομάδα δεν έδειξε σε κανένα ντέρμπι το βασικό συστατικό της επιτυχίας όλα αυτά τα χρόνια. Πάθος, ένταση και πόδια στη φωτιά, ακόμη και στα… καπνογόνα αν χρειαστεί κύριε Ντουντού. Αυτό είναι το στοίχημα που καλείται να κερδίσει τώρα ο Ισπανός τεχνικός. Εχει ικανότητες και χρόνο. Κάποιος είπε κάποτε μια κουβέντα, την περίφημη «ψύχωση», και δεν ξανάδε το Καραϊσκάκη.
Ο Βαλβέρδε έχει στα πόδια του όλες τις προϋποθέσεις να πάρει τον τίτλο με μια σχετική άνεση και να κερδίσει τουλάχιστον το ντέρμπι της παραμονής του στο λιμάνι.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)